بردن به حقايق يقين ، و عالم شدن به احكام شرع مبين ، و تسليم كردن و گردن نهادن به آن چه حكيم على الاطلاق به تو عنايت فرموده . گوش مكن به اختلاف مخالفين و نظر به گفته و كردهء ايشان مكن كه مبادا باعث انحراف تو شود از حقّ ، و ميل كردن تو شود به باطل .
و قد أجمعت الامّة المختارة بانّ الله تعالى واحد ليس كمثله شيء ، و انّه عدل في حكمه ، يفعل ما يشاء و يحكم ما يريد ، و لا يقال له في شيء من صنعه : لم ، و لا كان و لا يكون شيء الَّا بمشيّته ، و أنّه قادر على ما يشاء ، و صادق في وعده و وعيده ، و انّ القرآن كلامه ، و انّه مخلوق ، و انّه كان قبل الكون و المكان و الزّمان ، و انّ احداث الكون و فناءه عنده سواء ، ما ازداد باحداثه علما ، و لا ينقص بفنائه ملكه ، عزّ سلطانه و جلّ سبحانه ، فمن أورد عليك ما ينقض هذا الأصل فلا تقبله ، و جرّد باطنك لذلك ، ترى بركاته عن قريب ، و تفوز مع الفائزين .
مىفرمايد كه : اتّفاق و اجماع كردهاند كلّ امّت برگزيدهء پيغمبر ما صلَّى الله عليه و آله ، بر آن كه واجب است بر هر مكلَّف و لازم است بر هر شيعه ، اعتقاد كردن و إذعان نمودن بر آن كه خداوند عالم ، واحد و يگانه است و شريك و انباز ندارد و به هيچ چيز مانند و شبيه نيست . چنان كه فرموده : * ( لَيْسَ كَمِثْلِه شَيْءٌ ) * ( شورى - 11 ) .
و باز اعتقاد كردن كه او عادل است و ظلم به او روا نيست و هر چه كرده است و مىكند ، عين حكمت و مصلحت است .
و نيز اعتقاد كردن كه او قادر و توانا است و حكمش به هر چه اراده كند نافذست و عجز و قصور به او راه ندارد .
و ديگر اعتقاد كردن كه هر چه در عالم امكان ، از ممكن غيب به حيّز وجود و ظهور مىآيد ، به مشيّت و ارادهء الهى است كه : « ما شاء الله كان و ما لم يشأ لم يكن » .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 421
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٢١