وعيده ، و انّ القرءان كلامه ، و انّه مخلوق ، و انّه كان قبل الكون و المكان و الزّمان ، و انّ احداث الكون و فناءه عنده سواء ، ما ازداد باحداثه علما ، و لا ينقص بفنائه ملكه ، عزّ سلطانه و جلّ سبحانه ، فمن أورد عليك ما ينقض هذا الأصل فلا تقبله ، و جرّد باطنك لذلك ، ترى بركاته عن قريب ، و تفوز مع الفائزين .
شرح
قال الصّادق عليه السّلام : اتّق الله و كن حيث شئت ، و في اىّ قوم شئت ، فانّه لا خلاف لاحد في التّقوى ، و التّقى محبوب عند كلّ فريق ، و فيه جماع كلّ خير و رشد .
حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد كه : بترس از خداوند عالم و هرگز از خوف الهى فارغ مباش ، و هر گاه ملازم خوف و خشيت شدى و به مقتضاى آن عمل نمودى و از محرّمات و محظورات و شبهات ، اجتناب نمودى و به صفت تقوى موصوف شدى ، هر كجا كه خواهى باش و با هر قوم كه خواهى باش ، كه با خوف الهى از هيچكس و از هيچ مكان ضرر به تو نمىرسد . چرا كه تقوى ، صفت مقرّبان الهى است ، و در خوبى او هيچكس خلاف ندارد ، و در نزد جميع فرق محبوب و پسنديده است ، و فرا گرفته است همهء خوبيها را ، و راهى است راست از براى رسيدن به رحمت الهى .
و هو ميزان كلّ علم و حكمة ، و اساس كلّ طاعة مقبولة .
مىفرمايد كه : تقوى ميزان همهء علمها و حكمتها است . يعنى : علم و حكمت به تقوى سنجيده مىشود ، اگر صاحب علم و حكمت ، متّقى و پرهيزكار است . علم او علم است و حكمت او حكمت ، و باعث نجات آخرت است ، و اگر متّقى نباشد و به صفت تقوى موصوف نباشد ، نه علم او علم است ، و نه حكمت او حكمت . و
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 418
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤١٨