بخوابد و به سبب آن خواب ، عبادت از او فوت شود ، پس اين خواب ، خواب اهل غفلت است و طريقهء خاسران و زيانكاران است و چنين كسى مفتون نفس و هوا است و محتاج به اصلاح است . و هر كه به خواب رود ، بعد از فراغ از واجبات و سنن و ساير حقوق الله و حقوق النّاس ، پس چنين خوابى محمود است و صاحب اين خواب ، نزديك است به رحمت الهى .
و انّى لا اعلم لاهل زماننا هذا شيئا ، إذا أتوا بهذه الخصال أسلم من النّوم ، لانّ الخلق تركوا مراعاة دينهم ، و مراقبة أحوالهم ، و أخذوا شمال الطَّريق ، و العبد ان اجتهد ان لا يتكلَّم ، كيف امكنه ان لا يستمع الَّا ما له مانع من ذلك ، و انّ النّوم خير من أخذ تلك الآلات في معاصى الله .
مىفرمايد كه : نمىدانم من از براى اهل اين زمان بعد از اداى فرايض و سنن و اتيان به اوامر و نواهى ، هيچ چيز را سالمتر از خواب ، چرا كه مدار خلق عالم ، ترك مراعات دين است . يعنى : رعايت دين خود نمىكنند و مراقبت احوال خود نمىنمايند و اكثر اوقات ايشان ، به خبث و غيبت مسلمانان مىگذرد و دست از راه نجات برداشتهاند و رو به راه چپ و هلاك آوردهاند . و اگر كسى به سبيل ندرت خواهد بود ، كه في الجملة از اين كارها احتراز كند ، ميسّرش نيست ، چرا كه اگر سعى كند ، ممكن است كه حرف كسى نگويد و غيبت كسى نكند ، امّا نشنيدن حرف ديگران ، خود ممكن نيست و پنبه به گوش گذاشتن ، ميسّر نه . پس بنا بر اين ، خواب كه به وسيلهء او از گفتن و شنيدن فارغ است ، مفرّ خوبى است از براى مؤمن ، كه هر گاه از اداى واجبات و سنن فارغ شود ، بخوابد يا خود را به خواب دهد ، تا از اين مهالك خلاص شود .
قال الله عزّ و جلّ : * ( إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤادَ ، كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْه مَسْؤُلًا ) * ( إسراء - 36 ) .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 287
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٨٧