و امّا كسى كه اهمال كار است و در استخلاص خود از چنگ آن ديو لعين ، سعى ندارد ، پس او به يقين صيد شيطان است ، بلكه نفس شيطان است .
و اعتبر بما فعل بنفسه من الاغواء و الاستكبار حيث غرّة ، و أعجبه عمله و عبادته ، و بصيرته و جراته ( عليه ) ، قد أورثه علمه و معرفته ، و استدلاله بمعقوله ، اللَّعنة عليه إلى الابد ، فما ظنّك بنصيحته و دعوته غيره ؟ ! ) * يعنى : اعتبار گير و ملاحظه كن به آن چه شيطان به خود كرده است و گول خود زده و به بسيارى علم و عمل ، عجب و تكبّر به خود راه داد و از آن چه مأمور بود كه سجدهء آدم باشد ، مخالفت ورزيد و به چنين جراتى اقدام نمود و ملعون ابد شد .
هر گاه شيطان چنين فريبى از خود خورده باشد و به دليل سخيف : * ( خَلَقْتَنِي من نارٍ وَخَلَقْتَه من طِينٍ ) * ( ص - 76 ) ، مغضوب الهى شده ، چه اعتماد به او توان كرد ؟ ! و به قول او چه اعتبار توان نمود ؟ ! و چه گمان خير و خوبى دربارهء او توان داشت . . . ؟ ! فاعتصم بحبل الله الاوثق ، و هو الالتجاء و الاضطرار بصحّة الافتقار الى الله في كلّ نفس ، و لا يغرنّك تزيينه الطَّاعات عليك ، فانّه يفتح لك تسعة و تسعين بابا من الخير ، ليظفر بك عند تمام المائة ، فقابله بالخلاف و الصّدّ عن سبيله ، و المضادّة باهوائه .
پس چنگ در زن ، به بند توفيق الهى كه محكمترين بندها است كه آن پناه بردن است به جناب احديّت و اعتراف نمودن به عجز و قصور خود و در هر لحظه بلكه در هر نفس ، اظهار افتقار و احتياج كن به خداى « عزّ و جلّ » تا به لطف او ، از چنگ او خلاصى يا بى و از دام صيد او نجات حاصل كنى . و لمحهاى از شرّ او ايمن مباش و از اغواى او فريفته مشو و هر چند طاعت و عبادت تو را ، نزد تو جلوه دهد و به انواع و اقسام زينتها بيارايد كه گول او مخور و گوش به سخن او مكن ، چرا كه او مىخواهد هر كسى را به طريقى از راه ببرد و مانند خود از رحمت الهى محروم
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 259
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٥٩