حضرت پيغمبر صلَّى الله عليه و آله مىفرمايد كه : از جملهء صفات منافق آن است كه ، هر گاه وعده كند ، مخالفت كند و هر گاه كارى كند فاش كند خواه بد و خواه خوب ، چرا كه افشاى معصيت نيز معصيت است و موجب تضاعف عذاب است .
ديگر آن كه هر گاه بگويد ، دروغ گويد و هر گاه امانتى به او سپارند ، خيانت كند و هر گاه وسعتى در او بهم رسد ، به غير مصرف صرف كند و در هنگام تنگى ، در پى غشّ و فريب مردم باشد .
و قال النّبيّ صلَّى الله عليه و آله أيضا : من خالف سريرته علانيته ، فهو منافق كائنا من كان ، و حيث كان ، و في اىّ زمان كان ، و في اىّ رتبة كان .
حضرت پيغمبر صلَّى الله عليه و آله مىفرمايد كه : هر كه ظاهر او مخالف باطن باشد ، پس او منافق است ، هر كه باشد و هر جا كه باشد و هر زمان كه باشد . اين تعميمات ، اشارت است بر دفع توهّم ، كه كسى توهّم نكند كه صفت نفاق ، مخصوص كفّار است و مخصوص است به زمان پيغمبر ، چرا كه منافق كسى است كه ظاهر او موافق باطن نباشد ، خواه در ازمنهء سابقه ، و خواه لاحقه ، و خواه مسلمان و خواه كافر .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 250
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٥٠