و أخلص حركاتك من الرّياء ، و سرّك من القساوة .
يعنى : خالص و منزّه دار همهء حركات و سكنات خود را از ريا ، و نيز پاك دار دل خود را از قساوت و چرك عصيان .
فانّ النّبيّ صلَّى الله عليه و آله قال : المصلَّى مناج ربّه ، فاستح من المطَّلع على سرّك ، العالم بنجواك و ما يخفى ضميرك .
چرا كه حضرت خاتم النّبيّين عليه و آله صلوات ربّ العالمين ، فرموده است كه :
شخص نماز گزار در وقت نماز ، مناجات كننده و راز گوينده است با پروردگار خود . پس شرم دار از خداوندى كه بر ظاهر و باطن تو مطَّلع است ، و به همهء حركات و سكنات تو واقف ، كه در هنگام مناجات با او و عرض حاجات ، زبان تو آلوده باشد به دروغ ، و دل ، ملوّث باشد به غفلت و قساوت .
و كن بحيث يراك لما أراد منك و دعاك إليه .
و باش در عبادت و بندگى او ، به نحوى كه مأمورى و به آن كيفيّت كه از تو طلبيدهاند .
حديث است كه حضرت سجّاد عليه السّلام در اوقات نمازها ، رنگ مبارك او متغيّر مىشد و اثر طپش و لرزه در بدن مبارك او هويدا مىگشت . سبب اين حالت از او استفسار نمودند ، فرمود كه : حضرت بارى در قرآن عزيز فرموده كه : « فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ » . يعنى : به ياد آر نماز و ساير عبادات را ، آن چنان كه مأمورى . و مىترسم كه آن چه من بجا مىآورم ، موافق رضاى او نباشد و موافق مأمور به ، عمل نياورده باشم . و پيغمبر صلَّى الله عليه و آله ، مكرّر مىفرمود : « شيّبتنى سورة هود » .
و كان السّلف لا يزالون من وقت الفرض إلى وقت الفرض في اصلاح الفرضين جميعا .
و بودند در زمانهاى پيش ، كسانى كه از وقت نماز تا نماز ديگر ، مشغول به كار
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 187
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٨٧