يعنى : واجب نكرد خداوند عزّت ، هيچ عملى را و قرار نداد پيغمبر او هيچ طريقى و شرعي را ، از حلال و حرام و عبادات ، مگر از براى استعداد موت و از براى اشاره كردن به موت و احوال قبر و احوال روز قيامت ، و جدا كرد احوال پيش از دخول بهشت و جهنّم را ، از براى اهل هر كدام ، به مشاهده كردن افعال حجّ از اوّل تا آخر ، چنان كه به تفصيل مذكور شد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 172
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٧٢