كه : ببينيد بندگان مرا كه از اطراف عالم سر برهنه و خاك آلود ، از براى محض بندگى و اطاعت فرمان من ، به اين مكان آمدهاند ، آيا مىدانيد كه مطلب ايشان چيست و چه مىخواهند ؟ ملايكه مىگويند : مطلب ايشان نيست مگر مغفرت و آمرزش تو . حقّ « عزّ اسمه » ، گويد كه : شما شاهد باشيد كه من آمرزيدم ايشان را ، و از تقصير ايشان گذشتم . و از جملهء اماكن اجابت دعا ، مرقد شريف حضرت امام حسين عليه السّلام است . حديث است كه جناب عزّت به عوض شهادت آن حضرت ، چهار خصلت به او كرامت فرموده :
يكى - استشفا از آن تربت مباركه .
دوم - اجابت دعا در زير قبّهء او .
سوم - بودن ائمّه از ذرّيّهء او .
چهارم - حساب نكردن مدّت زيارت از عمر زوّار او .
و قال بعض الصّحابة لبعضهم : أنتم تنتظرون المطر بالدّعاء ، و انا انتظر الحجر .
از أبو جنيد بغدادى منقول است كه : مردم در زمان كم آبى و قلَّت باران ، به شيخ تكليف نماز استسقا كردند . شيخ فرمود : كه شما منتظر بارانيد و متوقّع رحمت هستيد ، و من نظر به افعال و اعمال خود ، مستحقّ سنگ بارانم . و مقارن اين حال ، أبر پيدا شده شروع به باريدن كرد .
و اعلم انّه لو لم يكن امرنا الله بالدّعاء ، لكنّا إذا أخلصنا الدّعاء تفضّل علينا و بالاجابة ، فكيف و قد ضمن ذلك لمن اتى بشرائط الدّعاء .
يعنى : بدان به تحقيق كه اگر جناب عزّت ، امر نكرده بود ما را به دعا و ترغيب به دعا نفرموده بود . و ماها از روى خلوص اعتقاد خود ، دعا مىكرديم ، البتّه او به مقتضاى فرط كرم و وفور شفقت به بندگان خود ، انجاح سؤال ما مىكرد و قضاى حاجت ما مىنمود . پس چه گنجايش دارد كه اجابت نكند در حالتى كه خود
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 148
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٤٨