مىرسى ، صلوة بر آن حضرت بفرست . چرا كه « صلَّوا » امر است و امر ظاهر در وجوب است ، يا آن كه صلوة محمول به نماز باشد و اضافه به تقدير لام باشد . يعنى :
وصل كن نمازى كه از براى خدا مىكنى ، به صلوة پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و مراد صلوة در تشهد باشد . يعنى : چنان كن كه نماز تو خواه واجبى و خواه سنّتى و خواه ادا و خواه قضا ، از صلوة بر آن حضرت خالى نباشد . و همچنين در هر مكان و هر زمان كه اسم شريف آن حضرت مذكور شود و تو بشنوى صلوة بر او بفرست . و نيز طاعت خدا را وصل كن به طاعت پيغمبر كه اطاعت پيغمبر اطاعت خدا است . كه :
* ( أَطِيعُوا الله وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ ) * ( مائده - 92 ) ، و همچنين وصل كن شهادت به توحيد را ، به شهادت به رسالت ، و جدا مكن « اشهد ان لا إله الَّا الله » را ، از « اشهد انّ محمّدا رسول الله » .
و انظر ان لا يفوتك بركات معرفة حرمته ، فتحرم عن فائدة صلوته ، و امره بالاستغفار لك و الشّفاعة فيك .
و نظر كن كه فوت نشود بركات شناخت پيغمبر و رعايت حرمت و عزّت او ، از تو ، كه اگر « عياذا باللَّه » ، رعايت حرمت و عزّت او از تو فوت شود و از قدر و مرتبهء او چنان كه بايد جاهل باشى ، هر آينه از فايدهء صلوة بر آن حضرت و ثواب آن محروم خواهى شد . و در سلك آنان كه حضرت « شفيع المذنبين ، عليه صلوة ربّ العالمين » ، به حكم : * ( وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ ) * ( محمد - 19 ) ، مأمور است به طلب آمرزش از براى ايشان ، منسلك نخواهى شد ، و از شفاعت آن حضرت محروم خواهى بود .
ان أتيت بالواجب في الامر و النّهى و السّنن و الاداب .
جزاى اين شرط مقدّم است . تقدير كلام اين است كه : « ان أتيت و انظر ان لا يفوتك » ، يعنى : اگر خواهى كه بجا آرى اوامر و نواهى الهى را ، و از سنن شرع و قواعد شرع ، نصيبى و بهرهاى داشته باشى ، نظر كن و جاهل مباش از مرتبهء پيغمبر
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 135
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٣٥