رسيد ، نظر مىداد . اما درعينحال دولت ايران رژيم سايگون را به رسميت شناخت و هنگام جنگ ويتنام به اين رژيم كمك پزشكى مىفرستاد . پس از آنكه در آغاز 1973 در پاريس موافقتنامه درباره ويتنام به امضاء رسيد ، ايران در پائيز همان سال جمهورى ويتنام را به رسميت شناخت و با آن دولت روابط سياسى برقرار كرد .
در اوت 1971 ايران دولت جمهورى تودهاى چين را به عنوان يگانه دولت قانونى چين به رسميت شناخت . در تهران و پكن سفيران دو كشور مشغول كار شدند . در سپتامبر 1972 ملكهء ايران همراه نخستوزير هويدا و چند تن از وزيران ديگر از جمهورى خلق چين ديدار كردند . پس از برقرارى روابط سياسى ميان دو كشور ، روابط بازرگانى هم برقرار گرديد و به منظور پيشرفت اين روابط هيئتهاى اقتصادى ميان دو كشور مبادله گرديدند .
روابط ايران و شوروى
دولت شوروى در نخستين روزهاى پيدايشش سياست خود ، درباره روابط با ايران را بر پايه اصل لنينى برابرى همه مردم ، احترام به حاكميت كشورهاى بزرگ و كوچك با رژيمهاى اجتماعى گوناگون ، بنيان نهاد . دولت شوروى كوشش مىكرد ايران را نسبت به استوار كردن استقلال ملى ، آزاد شدن از قيد امپرياليستها ، از بين بردن پسماندگى اقتصادى و ايجاد اقتصاد ملى مستقل ، پشتيبانى كند . اتحاد شوروى تلاش مىكرد كه روابط دوستانه و حسن همجوارى را با ايران استوار گرداند و روابط اقتصادى متقابل برابر با اين كشور را گسترش دهد .
عليرغم تلاشهاى كينهجويانه عناصر ارتجاعى داخلى ايران نسبت به اتحاد شوروى و حتى اقدامهاى گروههاى تجاوزكار امپرياليستها براى تيره كردن روابط ايران - شوروى ، در 2 دسامبر 1954 بنا به ابتكار دولت شوروى قراردادى ميان شوروى و ايران منعقد شد كه به موجب آن مسائل مرزى و مالى ميان دو دولت به آسانى حل گرديد . اين قرارداد اختلاف نظر ميان دو دولت را دربارهء مسائل مرزى از ميان برد ، اين اختلاف مرزى طى ساليان دراز ، از پيش بين ايران و شوروى وجود داشت . در آغاز سال 1957 علامتگذارى تعيين خطوط مرزى در سرتاسر مرزهاى دو كشور پايان يافت . تمام مسائل مرزى ميان اتحاد شوروى و ايران حل شد و رسما اعلام گرديد از اينپس هيچيك از دو دولت نسبت به مرزهاى كشورشان ادعاى ارضى ندارند .
درعينحال به موجب قرارداد 1954 ، سرانجام مسائل مالى دو دولت كه زمان جنگ