تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 621

مساهمون:

ص٦٢١
روابط ايران و مصر در رابطه با اينكه عبد الناصر ، ايران را به همكارى با اسرائيل متهم كرد ، در سپتامبر 1960 قطع شد . موضع رسمى ايران در مشاجره ميان اعراب و اسرائيل مىتوانست روابط ايران و مصر را به حال عادى برگرداند ، بنابراين در اوت 1970 دوباره روابط سياسى ايران و مصر برقرار گرديد . در ماه مه 1974 ايران وامى به مبلغ يك ميليارد دلار به مصر واگذار كرد . روابط ميان ايران و مصر در طى سالهاى اخير بگونه چشم‌گيرى بهبود يافته است . ايران با عربستان سعودى و اردن كه آنها هم داراى رژيم پادشاهى هستند روابط دوستانه و نيكوئى دارد . روابط سياسى ايران و لبنان در آوريل 1969 قطع شد . انگيزهء قطع اين روابط آن بود كه دولت لبنان از تحويل ژنرال تيمور بختيار ( رئيس سابق سازمان امنيت ايران كه پس از نزاعش با شاه به خارج مهاجرت كرده بود ) به دولت ايران خوددارى كرد ، اما در ژوئيه 1971 اين روابط دوباره برقرار گرديد . روابط ميان ايران و همسايه باختريش يعنى عراق بسيار پيچيده بود ، ميان اين دو كشور اختلافهاى جدى فراوانى وجود داشت . دشوارترين مسائل ميان آنها موضوع خطوط مرزى در رود شط العرب بود . طبق قرارداد سال 1937 ميان ايران و عراق خط مرزى دو كشور ، كنارهء چپ اين رودخانه تعيين شد و تمام عرض رودخانه و آب‌هاى آن به عراق تعلق گرفت ، اگرچه به موجب همان قرارداد آزادى كشتىرانى براى ناوهاى بازرگانى كليه كشورها و ناوهاى جنگى ايران و عراق آزاد اعلام شده بود . دولت ايران معتقد بود كه قرارداد سال 1937 ، از سوى انگليسها به ايران تحميل شده و به منظور اجراى سياست استعمارى اين كشور تنظيم گرديده است ، بنابراين بايد در متن اين قرارداد تجديد نظر شود . به عقيده دولت ايران خط مرزى ميان دولتين ايران و عراق در شط العرب نه ساحل چپ آن رودخانه ، بلكه خط القعر آن بايستى تعيين مىگرديد . در پايان سالهاى 60 ، ميان ايران و عراق مذاكره درباره اين موضوع آغاز گرديد ، اما اين مذاكرات به نتيجه‌اى نرسيدند . در آغاز 1969 ايران اعلام داشت كه قرارداد سال 1937 را لغو شده مىانگارد و پيشنهاد كرد قرارداد تازه‌اى بايد در اين‌باره منعقد گردد ، اين مسئله باعث تيره شدن روابط دو كشور گرديد . مسئله مهم ديگرى كه باعث تيرگى رابطه ميان ايران و عراق گرديد موضوع زوار ايرانى در اماكن مقدسهء كربلا و نجف و شهروندان ايرانىاى كه در عراق زندگى مىكردند ، بود . ايران دولت عراق را متهم كرد كه زوار و شهروندان ايرانى را در عراق زير فشار قرار مىدهد . به‌ويژه هنگاميكه در سالهاى 1968 - 1972 ده‌ها هزار نفر از شهروندان ايرانى