جهانى دوم پيش آمده بود ، كاملا حل گرديد .
دولت شوروى به سياست پايدارى صلح ، تفاهم متقابل ، و روابط حسن همجوارى با ايران ادامه داد و پس از ورود ايران به پيمان تجاوزكار بغداد هم اين سياست را دنبال كرد . در نيمه سال 1956 شاه ايران از اتحاد شوروى ديدار كرد .
دولت شوروى ضمن تلاشش به منظور استوارى روابط دوستانه با ايران در ژوئيه 1956 حقوق و دارائى شركت سهامى « كوير خوريان » را بلاعوض به دولت ايران واگذار كرد ، تأسيسات اين شركت به سال 1925 به منظور بهرهبردارى از معادن نفت منطقه كوير خوريان ( جنوب سمنان ) ، ايجاد شده بود .
در آوريل 1957 بين ايران و شوروى قراردادى مبنى بر حملونقل متقابل كالاهاى ترانزيتى در سالهاى 1957 / 58 - 1959 / 60 به امضاء رسيد .
در 11 اوت 1957 در تهران قراردادى ميان شوروى و ايران امضاء شد كه به موجب آن طرح مقدماتى بهرهبردارى برابر و مشترك دو دولت از مناطق مرزى رود ارس و اترك به منظور آبيارى و توليد برق ، پيشبينى شد . اتحاد شوروى دولت ايران را در مبارزه با ملخ و لاروبى بندر پهلوى كمك كرد . پزشكان شوروى از طريق بيمارستان شوروى تهران كمكهاى پزشكى فراوانى را براى مردم ايران انجام دادند .
انعقاد قراردادهاى سال 1957 ايران و شوروى نشان داد كه اتحاد شوروى ضمن روابطش با ايران قصد به دست آوردن امتيازات اقتصادى ندارد و اصول برابرى و منافع متقابل دو كشور را در نظر مىگيرد . ضمن انعقاد اين قراردادها دولت شوروى ، هيچگونه شرايط سياسىاى مبنى بر محدود كردن استقلال و حاكميت ملى كشور به ايران تحميل نكرد . عملى شدن اين قراردادها مىتوانست گامى جدى در راه استوارى روابط دوستى و حسن همجوارى دو كشور همسايه تلقى گردد . اما امپرياليستهاى امريكائى و انگليسى و عناصر ارتجاع داخلى همدست آنها دست به اقدامهائى زدند كه باعث بهم زدن بهبودى روابط ايران - شوروى گرديدند . پس از انقلاب ژوئيه 1958 در عراق دولت ايران به نخستوزيرى اقبال به امضاى پيمان دوجانبه نظامى ميان ايران و امريكا تن در داد ، به موجب اين پيمان دامنه فعاليتهاى نظامى امريكائيان در ايران گسترش يافت ، و حتى ايران را به ماجراهاى جنگى محافل جنگطلب امريكا كه كوشش داشتند خاورميانه ازجمله ايران را به پايگاه عمليات تجاوزكارانه خود درگير كنند ، كشاند . از اين حركت چيزى جز ناسازگارى دولت ايران با روابط دوستانه و حسنه با دولت شوروى ، فهميده نمىشد .
ضمن ژانويه - فوريه 1959 در تهران ميان دولت ايران و هيئت نمايندگى دولت
تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 624
مساهمون: ا . آ . گرانتوسكى
ص٦٢٤