شركتها به 143 برسد ، و آنوقت اندازهء زمينهاى زير كشت اين شركتها به 420 هزار هكتار مىرسيد . در نتيجه به كار بردن ماشينهاى كشاورزى ، كود شيميائى و انجام روش - هاى نوين كشاورزى ، بارورى اين زمينها افزايش مىيافت و درآمد متوسط اين شركتها بيشتر از املاك ديگر مىشد . اما قسمت ناچيزى از دهقانان يعنى كمتر از 2 / 1 1 درصد تمام دهقانان به اين شركت پيوستند و به همين انگيزه تأسيس اين شركتها اثر چندانى در بهبودى وضع دهقانان نداشت .
سپاه « ترويج » ، خانهء فرهنگ روستائى ، خانهء انصاف
در روند اصلاحات ، از ميان جوانان تحصيلكردهايكه بايستى خدمت وظيفه را مىگذراندند و در رشتههاى كشاورزى يا فنى فارغ التحصيل مىشدند ، بر پايهء قانونى كه در ژانويه 1966 از مجلس و سنا گذشت « سپاهى » تشكيل شد كه بايستى در روستاها روش - هاى نوين كشاورزى را به روستائيان ياد مىداد ( سپاه ترويج ) . وظيفه افراد اين سپاه مشخص كردن زمينها براى كاشتن بذرهاى معين ، ايجاد قلمستان ، مبارزه با آفات نباتى و بيمارى دامها ، كمك به روستائيان بهمنظور انجام روشهاى نوين دامدارى ، باغبانى و به كار بردن ماشين و كود شيميائى بود . علاوهبراين اينها بايستى در عمران روستاها ، از قبيل حفر چاهها و تأسيس حمام ، لولهكشى ، تعمير پلها و راهها به دهقانان كمك مىكردند و حتى بهسود رژيم موجود شاه و سلطنت به تبليغ مىپرداختند .
بنا به فرمان مورخ سپتامبر 1968 شاه ، تشكيل خانههاى فرهنگ روستائى را كه وظيفهاش انجام سخنرانىها ، ايجاد شيرخوارگاهها ، كتابخانهها و نمايش فيلمهاى سينمائى ، تشويق ورزش ، تشكيل گروههاى مبارزه با بىسوادى و برگذارى جشنها و غيره بود ، مقرر گرديد .
در شمار اقدامهائى كه بهمنظور دگرگونى وضع زندگى روستائيان ايران انجام گرفت ، تشكيل « خانههاى انصاف » بود . اين سازمان بهمنزله دادگاههاى محلى روستائى بهشمار مىرفت كه به دعاوى كوچك و نزاعهاى ميان روستائيان ده رسيدگى مىكرد . قانون تشكيل خانههاى انصاف در بهار 1965 تصويب شد ، اما اين سازمانها قبلا يعنى در سال 1963 تشكيل و به كار پرداخته بودند . « خانه انصاف » شامل 5 عضو بود ( 3 عضو اصلى و 2 عضو على البدل ) اين اعضا از سوى ساكنان براى مدت 3 سال از ميان « معتمدين محل و چهرههاى متنفذ » برگزيده مىشدند ، اينان بايستى متأهل ، معروف به داشتن ايمان مذهبى و حسن رفتار و داراى سن بيش از 25 سال مىبودند . كدخداهاى ده نمىتوانستند