زخمى و قريب 300 تن دانشجو بازداشت شدند . برخورد دانشجويان و پليس روز بعد هم ادامه داشت . در ژانويه 1962 ، تظاهرات ضد امپرياليستى دانشجويان در تبريز و شيراز هم روى داد . دولت ناگزير شد دانشگاه تهران را تعطيل كند . سركوبى دانشجويان تظاهر - كنندهء تهران بهوسيله امينى باعث اعتراض و برگذارى مىتينگها و تظاهرات بهوسيله دانشجويان ايرانى خارج از كشور گرديد . اين گونه در دورهء پس از سال 1953 پيوسته ناخشنودى تودهها از وضع موجودشان بيشتر مىشد : افزايش هزينههاى نظامى ، فشار سرمايههاى خارجى ، بحران سخت اقتصاد ايران ، رشد گرانى و بينوائى انگيزههاى مهم اين ناخشنودىها بودند .
فشارها و مانورهاى دولت
دولت همواره مىكوشيد كه ناخشنودى مردم را با اعمال زور و فشار بيرحمانه فرو نشاند . در 11 ماه مه 1958 ، عضو كميته مركزى حزب توده ايران خسرو روزبه را تيرباران كرد . به سال 1959 علوى عضو كميته مركزى حزب توده ايران تيرباران شد . در 4 ماه مه 1960 ، 5 تن از دموكراتهاى آذربايجان در دادگاه نظامى محكوم به اعدام و 17 نفر ديگر به زندان ابد و زندانهاى درازمدت با اعمال شاقه محكوم شدند .
اما تلاشهاى دولت ايران بهمنظور فرونشاندن ناخشنودى مردم از راه فشار و ترور بهنتيجهاى نرسيد . تظاهرات ضد دولتى جوانان و دانشجويان ، اعتصابهاى كارگران و جنبش دهقانان ادامه يافت . دامنه آتش زدن خانهها و دارائى مالكان ، حمله به مأموران دولتى محلى و شكلهاى ديگر پيكار خودبخودى از سوى دهقانان ادامه داشت .
در شرايط شدت هرچه بيشتر بحران اقتصادى و سياسى ، گروههاى دستراستى حاكم ايران بايستى به اقدامهائى دست مىزدند كه تا اندازهاى از وخامت اوضاع مىكاست .
براى اين منظور تصميمهائى بهمنظور فروش املاك شاه و دولت گرفته شد .
نخستينبار دربارهء فروش املاك شاه قرار شد املاكى را كه محمد رضا شاه از پدرش به ارث برده بود به فروش برسانند ، اين مسئله در ژانويه 1951 هنگام اوجگيرى جنبش ضد امپرياليستى تودهاى مردم مطرح گرديد . پس از كودتاى ژنرال زاهدى مسئله فروش املاك شاه به دهقانان كمتر مورد توجه قرار گرفت ؛ در دوره اوجگيرى جنبشهاى دموكراتيك بهويژه در ميان دهقانان ، اين تصميم تا اندازهاى به مرحلهء اجرا درآمد . املاك با اقساط 25 ساله به دهقانان فروخته مىشد ، بهاى آنها به ازاى هر هكتار از 28000 الى 31000 ريال بود .