تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 558

مساهمون:

ص٥٥٨
ملحق شود ، و روز بعد اين تصميم رسما به بغداد آگاهى داده شد . در جلسه افتتاحيه شركت - كنندگان پيمان كه ضمن نوامبر 1955 در بغداد تشكيل شد نمايندهء ايران به نام خالدى به‌عنوان دبير كل شوراى دائمى پيمان بغداد ، انتخاب گرديد . در بهار 1957 حسين علاء به‌اصطلاح « دكترين ايزنهاور » را هم تأئيد كرد ، اين دكترين هرچه بيشتر ايران را دربند اسارت نظامى و سياسى امريكا قرار مىداد . در « دكترين ايزنهاور » كه ضمن 5 مارس 1957 اعلام شد ، سياست ايالات متحده امريكا به‌منظور به‌بند كشيدن هرچه بيشتر كشورهاى خاور نزديك و ميانه زير نام « استوارى استقلال ملى و دفاع از تماميت ارضى » اين كشورها در مقابل به‌اصطلاح « تهديد كمونيسم » تنظيم شده بود . براستى هدف عمدهء اين دكترين سركوبى جنبش‌هاى روزافزون آزادى ملى در كشورهاى عربى و كشورهاى ديگر خاور نزديك و ميانه ، ادامه رژيم‌هاى ارتجاعى به‌سود استوارى موقعيت انحصارات امپرياليستى نفت در اين منطقه بود . دولت ايران ضمن پذيرش و موافقت با « دكترين ايزنهاور » زير نام « اقدام دفاعى عليه تهديد به تجاوز » به دولت ايالات متحده امريكا حق داد ، اين دولت هر زمان ميل كرد ارتشش را به كشورهاى خاور نزديك و ميانه به‌منظور « دفاع » گسيل دارد . دولت امريكا وعده داد كه به ساختن تأسيسات نظامى در اين كشورها اقدام خواهد كرد و ضمنا اسلحهء لازم را به ايران تحويل خواهد داد . دولت ايران با ورود به پيمان بغداد و تأئيد « دكترين ايزنهاور » آشكارا سياست بيطرفى را نقض كرد و سياست خارجى كشور را بر مبناى وابستگى به منافع دولت‌هاى امپرياليستى امريكا و انگلستان كه براى حفظ چيرگى استعمارى در كشورهاى خاور نزديك و ميانه به شكل جديد تلاش مىكردند ، بنا نهاد . با تسليم نفت به كنسرسيوم بين‌المللى و ورود ايران به پيمان بغداد ، گروههاى دست‌راستى حاكم ايران مىپنداشتند كه وضع داخلى ايران استوار خواهد شد و كشور مىتواند از دشواريهاى مالى - اقتصادى رهائى يابد . اما اين حساب‌ها درست از آب درنيامد . انقلاب ژوئيه سال 1958 عراق ثابت كرد كه اميد بستن به شركت در پيمان بغداد به‌منظور تضمين حفظ نظام موجود در كشورهاى شركت‌كننده ، پندارى خام و بيهوده است . اين انقلاب گروههاى دست‌راستى حاكم را در ايران سخت به هراس انداخت . دولت ايران ضمن هراس از مردم ، كوشيد تا از راه وابستگى نظامى - سياسى هرچه گسترده‌تر ايران با امريكا ، موقعيتش را استوار كند . در پائيز 1958 دولت اقبال كه جاى دولت مستعفى علا را در آوريل 1957 گرفته بود ، با وزير جنگ ايالات متحده به نام ماكلرو