29 پيوستگى ايران به پيمان بغداد و شدت بحران اجتماعى - اقتصادى و سياسى در كشور پايان سالهاى 50 - آغاز سالهاى 60
ورود ايران به پيمان بغداد
پس از كودتاى سال 1953 گروههاى دستراستى حاكم ايران اصول سياست خارجى دولت را بر مبناى « ناسيوناليزم مثبت » اعلام داشتند . رهبران ايران ضمن اعلاميههاى رسمىشان منظور از « ناسيوناليزم مثبت » را « دفاع از منافع ملى ايران در برابر هرگونه نفوذ خارجى كه به زيان ايران باشد » و « جلوگيرى از تبليغ عليه روابط با دولتهاى بزرگ » ، اعلام داشتند . اما عملا سياست خارجى ايران در آنهنگام بگونهاى آشكار اتحاد با ايالات متحده امريكا و دولتهاى غربى سرمايهدار ديگر ، پيروى از خطمشى آنها مبنى بر كشاندن سرمايههاى خارجى به درون ايران و سياست ضد كمونيستى بود .
رويدادهاى اوت 1953 و تسليم نفت جنوب به كنسرسيوم ، شرايط لازم را براى كشاندن ايران به بلوك امپرياليستى تجاوزكار خاورميانه كه تازه سازمان يافته بود ، فراهم آورد . بيدرنگ پس از كودتا يعنى در پايان 1953 امريكائيان و انگليسها با تمام قدرت ايران را بهسوى تركيه و پاكستان هل دادند تا با آنها نزديك شود ، اين كشورها بهاصطلاح خط مشى ضد كمونيستى داشتند و گروههاى دستراستى حاكمشان صددرصد در اختيار امپرياليست -