تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 541

مساهمون:

ص٥٤١
برگه‌هاى قرضه ملى اقدام كرد . دولت مصدق با اين اقدامهاى ناچيز نتوانست اوضاع مالى - اقتصادى كشور را جدا بهبود بخشد ، اين دولت از كليهء امكاناتش به‌منظور بسيج منابع داخلى كشور بهره نبرد ، هيچگونه اقدامى به‌منظور افزايش ماليات طبقات مرفه انجام نداد ، چون اخذ ماليات‌هاى هنگفت از اين طبقه مىتوانست كشور را از بحران مالى نجات دهد . مصدق براى بهره - بردارى از منابع ملى كه در اختيار داشت ، مثلا ذخيره نفت اقدامى نكرد . از فروش نفت به كشورهاى سوسياليستى خوددارى كرد ، درصورتيكه اگر به چنين كارى دست مىزد بيگمان دشوارىهاى مالى دولت تا اندازه‌اى كاهش مىيافت و امكان داشت اثر تحريم نفت از سوى امپرياليست‌ها منتفى شود . دولت مصدق عملا هيچ‌گونه تصميمى درباره مسئله اساسى زندگى اجتماعى - اقتصادى ايران نگرفت - اين مسئله همانا رسيدگى به وضع كشاورزى كشور و روستائيان بود ، او اقدامى براى از ميان بردن شرايط فئودالى در روستاها انجام نداد ، آخر همين فئودالها بودند كه در كنار قيود اسارت‌بار امپرياليست‌ها بزرگترين سد راه پيشرفت كشور بودند . زير فشار جنبش گسترده مردم براى اجراى قانون ملى كردن نفت ( 1950 - 1953 ) ، جنبش ضد فئودالى دهقانى زير رهبرى « جمعيت كمك به دهقانان » ، دولت مصدق در اكتبر 1952 تصميم گرفت كه 30 % به سهميهء معمولى محصول دهقانان به حساب مالك افزوده گردد و هنگام تقسيم محصول 10 % هم براى آباد كردن روستا در اختيار مالك گذاشته شود و ضمنا دهقانان از قسمتى از پرداخت اضافى جنسى ( عوارض ) به مالك معاف شدند . اما حتى اين تصميم بىاهميت هم در مورد دهقانان به مرحله اجرا درنيامد . در برابر جنبش‌هاى جسته گريختهء دهقانان ، دولت به‌زور پناه مىجست . حتى در چند مورد براى سركوبى اين جنبش‌ها به فرستادن نيروهاى سركوب‌گر سرباز و ژاندارم اقدام كرد و اينان هم به‌روى اجتماع دهقانان آتش گشودند . طبقه كارگر ايران نقش پيش‌تاز را در جنبش‌هاى ضد امپرياليستى به‌خاطر ملى كردن صنايع نفت بازى مىكرد و يكى از نيروهاى اصلىاى بود كه مصدق را به قدرت رساند . مصدق كوشش مىكرد تا جنبش‌هاى كارگرى را سركوب كند و درعين‌حال ناگزير شد گذشت‌هائى را نسبت به اين طبقه روا دارد . كارگران ايران به موازات شركت فعالشان در جنبش‌هاى ضد امپرياليستى ، براى بهبودى وضعشان پيكار مىكردند . به سال 1951 تقريبا 20 اعتصاب كارگرى در مؤسسات گوناگون رويداد . در نخستين نيمه سال 1952 كارگران راه‌آهن تهران ، بافندگان اصفهان ، تبريز ، كاشان ، قم ، چالوس ، چرمسازى همدان ، معدنچيان زير آب اعتصاب كردند . كارگران اعتصابى خواهان افزايش كارمزد ، بازگشت اخراج -