از سوى مجلس تا اندازهاى در اثر فشار و توطئه عوامل امريكائى بوده است . در آن هنگام انگليسها كوشش كردند اين قرارداد را در مجلس 16 مطرح كنند . به اين منظور آنها جدا بر آن شدند تا در انتخابات مجلس 16 ايران مداخله كنند و تا آنجا كه ممكنست دستنشاندگان خود را از صندوقها بيرون بياورند .
در ژوئيه 1950 در تهران جمعيت طرفداران صلح زير رهبرى شاعر نامدار و شخصيت برجستهء اجتماعى ايران ملك الشعراء بهار تشكيل شد . در اين جمعيت شخصيتهاى اجتماعى پيشرفته ، چهرههاى علمى ، فرهنگى و هنرى ، چند نمايندهء مجلس شركت داشتند ، اينان ميتينگها و تظاهراتى به منظور دفاع از صلح برگذار كردند و در ميان تودههاى مردم از وجهه فراوانى برخوردار شدند .
كميتهها و حوزههاى جمعيت طرفداران صلح ، خانه صلح در تهران ، اصفهان ، آبادان ، مشهد ، كرمان و شهرهاى ديگر تشكيل گرديد . در كارگاهها و كارخانهها و مؤسسات آموزشى عالى ، كار توضيحى و تبليغات صلح در ميان مردم آغاز گرديد ، طرفداران صلح ، خواهان قطع آزمايشهاى اتمى ، پيكار به خاطر استوارى استقلال ايران ، بيرون راندن امپرياليست - هاى بيگانه از كشور ، لغو امتياز شركت نفت انگليس - ايران و ملى كردن صنايع نفت بودند . بهويژه كارگران ايرانى و روشنفكران پيشرفته در فعاليتهاى اين جمعيت شركت فعالانه داشتند . فعاليتهاى حزب « غيرقانونى » توده نقش مؤثرى را در جنبش طرفداران صلح ايفا كردند : اين حزب تلاشهائى جدى به منظور يكپارچه كردن صفوف بيكار به كار برد ؛ بيانيههائى خطاب به مردم منتشر كرد و ضمن آنها مسائل جنبش بينالمللى به خاطر صلح تشريح گرديد ، روى بيانيهء استكهلم و اعلاميههاى ديگر طرفداران صلح تبليغ مىكرد .
بيش از نيم ميليون ايرانى زير بيانيه مورخ دسامبر 1950 طرفداران صلح در استكهلم را امضاء كردند . بيانيهء شوراى جهانى صلح دربارهء انعقاد پيمان صلح ميان دولتهاى بزرگ جهان ، مورد پشتيبانى تودههاى مردم ايران قرار گرفت . زير بيانيهء شوراى جهانى صلح مورخ آوريل 1952 را قريب دو ميليون ايرانى امضاء كردند .
به موازات شركت كارگران در جنبش بخاطر صلح به سال 1950 پيكار طبقاتى كارگران ايران شدت يافت . در نيمه سال 1950 اينان به تشكيل سازمانهاى اتحاديههاى « غيرقانونى » كه زير رهبرى حزب توده ايران بود همت گماشتند . فقط در تهران در حدود 25 سازمان اتحاديهها به وجود آمد . بافندگان اصفهان و سمنان نيز اتحاديه درست كردند . حتى در منطقه خوزستان و آبادان كه حكومت نظامى اعلام شده بود ، اتحاديهها سازمان يافتند . از اول مارس 1950 « روزنامه ظفر » ، ارگان اتحاديهها بگونه « غيرقانونى » انتشار يافت .
جنبش اعتصابى كارگران هم اوج گرفت . در آوريل 1950 چند هزار تن از بافندگان
تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 522
مساهمون: ا . آ . گرانتوسكى
ص٥٢٢