به شهيدان از راه تفضل ثواب بيشترى دهند . آية الكرسى ، تا «
هُمْ فِيها خالِدُونَ
» اعتبار شده ، و آيهء ملك تا «
تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
» كه هر كدام دو آيه مىشوند از نظر آيه شمارى مضبوط در قرآن مجيد و اطلاق آيه بر مجموع از نظر اعتبار جنس است . از مجلسى ( ره ) - در مجمع البحار گويد : در حديث است كه هر كه مسبحات را بخواند ، يعنى سورههائى كه آغاز آنها « سبّح لله » يا « سبحان » يا «
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ
» است ، در تهذيب گفته است : مسبحات سورهها آنهايند كه با كلمهء « سبح » يا با كلمهء « يسبح » آغاز مىشوند ، پايان نقل از مجلسى ( ره ) .
من گويم : اين سورهها عبارتند از :
1 - سورهء الاسرى 2 - سورهء الحديد 3 - سورهء حشر 4 - سورهء صف 5 - سورهء جمعه 6 - سورهء تغابن 7 - سورهء الاعلى . از مجلسى ( ره ) - ممكن است ثلث و ربع بر سبيل تخمين باشد يا به مجرد بخش بر 3 و 4 و اگر چه همه اقسام با هم برابر نباشند يا تقسيم برابر اعتبار معانى و بطون آيات است . از مجلسى ( ره ) - گويا مقصود از اين حديث ، نهى از بيان وقوع امور است در آينده به وسيلهء استنباط از قرآن يا بيان امور نهانى به وسيلهء آن ، و خلاصه اينكه نبايد قرآن را وسيلهء پيش گوئى و يا كشف اسرار نهانى ساخت نه اينكه مقصود نهى از استخارهء با قرآن باشد زيرا خبر داده شده كه استخاره با قرآن جائز است چنين گفته شده ، و شايد مقصود اين است كه بشنيدن قرآن يا ديدن آن نبايد فال زد و آن را به دل گرفت چنانچه رسم عربها بوده كه به مجرد شنيدن برخى آوازها و يا ديدن بعضى چيزها فالِ خوش براى خود مىزدند و يا آن را به فال بد مىگرفتند و شايد سرش اين باشد كه در صورت عدم ظهور اثر ، نسبت به قرآن بد عقيده يا سست عقيده مىشوند ،