بناء به اينكه اين آجر كه به كار مىگذارد جزئى از مدرسه يا مسجد باشد اثرى ندارد در اينجا هم همين طور است و اينكه امام مىفرمايد حرف ظاهرى از قرآن را بخواند يعنى حرفى كه به وسيلهء ضميمه شدن اجزاء مشخصه ديگر معلوم شود كه قرآن است نه اينكه صرف تلفظ به يك حرف و لو اينكه به قصد قرآن باشد كفايت كند و موجب اين ثواب باشد . از مجلسى ( ره ) - شايد مقصود اين است كه هر چه را از قرآن مىداند تا آخرش بخواند ثواب ختم تمام قرآن را دارد و اگر چه در واقع قرآن بيش از آن است . از مجلسى ( ره ) - در اخبار عامه است كه آن را چون دقل پراكنده مكن و دقل چنانچه در نهايه گفته است : خرماى به دو خشكى است كه با هم پيوند نمىشود و پراكنده مىگردد ، و مقصود اين است كه كلمات قرآن را پيوسته ادا كن كه از هم دور نشوند و پراكنده گردند و شنونده را سرگردان سازند . تاب نياوردن مردم براى شنيدن آوازه خواندن قرآن يا به واسطهء آن است كه آن را غير جائز مىشمرند و بر امام اعتراض مىكنند و مثلًا مىگويند : سرودخوانى است ، و روا نيست و يا براى اين است كه خود را از دست مىدهند و بيهوش مىشوند . از مجلسى ( ره ) - « و اشار بيده » گويا اشاره كرد كه خاموش باش . از مجلسى ( ره ) - در نهايه گفته است : ها ، لفظى است كه براى آگاه كردن مخاطب آورند و او را بدان جا كه رشتهء سخن كشيده خبردار كنند . از مجلسى ( ره ) -
« اربعمائة شهيد »
شايد مقصود شهيدان غير از امت اسلام است ، يا اينكه به اندازهء ثواب آنها به وى دهند گر چه
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 645
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٤٥