و از دوزخ به خدا پناه برد .
4 - به درستى آن را بخوانند ، الفاظش را خوب شمرده ادا كنند و معانى آن را بفهمند .
5 - چنانچه بايد بدان عمل كنند ، يعنى به محكم آن عمل نمايند و به متشابه آن ايمان آورند و اگر موردى اشكال دارند به استاد آن رجوع كنند . طبرسى ( ره ) در امام چند وجه گفته :
1 - مقصود ، پيغمبر هر امتى است و اين موافق است با روايت ابن جبير از ابن عباس و از على ( ع ) هم روايت شده كه ائمه دو باشند رهبر به حق و رهبر به گمراهى .
2 - مقصود ، دعوت به كتابى است كه به آنها نازل شده و بايد به آن عمل كنند چون قرآن براى امت اسلام و توراة براى يهود و انجيل براى نصارى .
3 - مقصود رهبرى است كه از او پيروى مىكردند از علماى خود ، و همهء اين وجوه در آنچه خاص و عام از امام رضا ( ع ) روايت كردهاند مندرج است از آن حضرت به سند صحيح از پدرانش روايت شده كه پيغمبر ( ص ) در تفسير اين آيه فرمود : هر ملتى همراه امام زمان و كتاب پروردگار و روش پيغمبر خود دعوت مىشوند .
4 - مقصود از امامى كه همراه هر كس دعوت مىشود نامهء اعمال او است .
5 - مقصود اين است كه هر كسى را به نام مادر دعوت مىكنند ( مثلًا مىگويند : تقى زادهء فلانه ، براى آنكه نسب از طرف پدر قابل ترديد است ) . طبرسى ( ره ) گفته است : اين آيه نياز به توجيه دارد ، زيرا ظاهرش اين است كه خداوند آنها را امامان داعى به دوزخ مقرر ساخته چنانچه پيغمبران را رهبران به بهشت نموده و كسى به اين معنى معتقد نيست ،
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 742
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٤٢