اين است كه از نظر حفظ و تعليم كتاب برگزيده و وارث قرآن باشند و اين مقام مخصوص ائمه ( ع ) است ، و درجهء دوم ارث از نظر فهم و تبليغ است كه به علماى مذهب اختصاص دارد ، و درجهء سوم از نظر عمل به احكام و اخذ تعليمات است كه عموم مسلمانان در آن شريكند ، بنا بر اين اختلافى ميان تفسيرات مختلفه نيست و هر كدام در مقام خود درستند و هر درجهاى هم نسبت به خود برگزيدهء خدا هستند ، ائمه برگزيدهء مقام امامت هستند و علماء برگزيدهء مقام فهم و تبليغ و عموم مسلمين برگزيدهء مقام ديانت و صلاحيت و سعادت عمل به احكام قرآن و مراتب سهگانهء ظالم به نفس و مقتصد و سابق بالخيرات در دو درجهء اخير موجود است و در درجهء اول هم به يك تعبير قابل امكان است چنانچه خدا در بارهء حضرت موسى مىفرمايد ( 16 سوره قصص ) كه گفت :
رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي
. از طبرسى ( ره ) : مورد نزول اين آيه را چند طائفه گفتهاند :
1 - در مورد اهل كشتى نازل شده كه از حبشه با جعفر بن أبى طالب حضور پيغمبر آمدند .
2 - در بارهء جمعى از يهود .
3 - در بارهء اصحاب محمد ( ص ) .
در معنى تلاوت شايسته هم چند وجه گفتهاند :
1 - پيروى درست از توراة و قرآن و تحريف نكردن آنها و عمل كردن به حلال آنها و توقف از ارتكاب آنچه حرام دانستهاند .
2 - توصيف و تعريف شايسته از محمد ( ص ) از كتب خود چنانچه ثبت شده براى هر كه در بارهء آن حضرت بدانها مراجعه كند ، بنا بر اين ضمير " يتلونه " به محمد ( ص ) برگردد .
3 - از امام صادق ( ع ) روايت است كه تلاوت شايسته اين است كه هر كجا نام بهشت و دوزخ برده شده توقف كند و بهشت را در خواست نمايد