گواه بر شما باشد و شما گواه بر مردم » يعنى رسول گواه بر اطاعت شما از دين گردد و به اين واسطه عادل باشيد و نسبت به امتهاى گذشته گواه شويد كه پيغمبران آنها تبليغ رسالت به آنها كردند و آنها نپذيرفتند و كافرشان مستوجب دوزخ باشد و مؤمنشان مستحق بهشت به گواهى شما و اين اشراف مراتب است و مضمون اين آيه موافق آيه 138 سوره بقره باشد ، بعضى گفتهاند : مقصود اين است كه رسول گواه بر شما است در اينكه رسالت خدا را به شما ابلاغ كرده و شماها گواه بر مردم بعد باشد براى آنكه هر چه را رسول به شما ابلاغ كرده به آنها ابلاغ كنيد .
4 - ( آيه 21 سوره هود ) : «
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ
» استفهام تقريرى است و مقصود از بيّنه قرآن است و در مقصود از صاحب بيّنه دو قول است : 1 - پيغمبر اسلام 2 - هر كسى كه به حق پيرو دينى و مذهبى است طبق حجت و دليل روشن زيرا لفظ " من " شامل همه خردمندان است 3 - مقصود مؤمنان اصحاب پيغمبر است ، و در مقصود از " شاهد منه " كه همراه او است چند قول است :
1 - جبرئيل كه از طرف خدا قرآن را به محمد ( ص ) مىخواند ، اين قول ابن عباس و مجاهد و زجاج است .
2 - شاهد خود محمد است كه از طرف خدا مبعوث بر خلق است ، از حسين بن على و ابن زيد روايت شده و جبائى هم پذيرفته است .
3 - مقصود از شاهد خودش : زبان پيغمبر است كه قرآن را تلاوت مىكند ، از ابن حنفيه و حسن و قتاده نقل شده است .
4 - شاهد از خودش ، على بن ابى طالب است كه گواه پيغمبر بود و از خودش بود ، از امام باقر و امام رضا ( ع ) روايت شده و طبرى هم به اسناد خود آن را از جابر از على ( ع ) نقل كرده است .
5 - مقصود از شاهد : فرشتهاى است كه همراه پيغمبر بوده و او را تأييد