آن شرم داشت و نزد مردم مرتكب آن نتوان شد زيرا روز قيامت گواهان عادلى بر آن كار اقامه مىشود هر چه هم پنهانى انجام شود ، گواهانى كه صدور حكم طبق گواهى آنها ترديدى نيست و قدحى كه شهادت آنها را بىاثر كند متصور نباشد ، چون پيغمبران و معصومان و فرشتههاى گرامى كه دفتر نويسان خدايند و خود اعضاء تن و زمان و مكان ارتكاب جرم . تا اينجا كلام طبرسى در تفسير اين آيه نقل شد .
2 - ( آيه 138 سوره بقره ) : طبرسى در تفسير اين آيه گفته است :
خداى عز اسمه خبر دهد كه امت محمد را عدل و واسطه ميان رسول و مردم ساخته و بسا گفتهاند ، در صورتى كه ميان امت پيغمبر كسانى هستند كه عادل نيستند و مقام وساطت ندارند ، چگونه به طور دسته جمعى و عموم آنها را بدين صفت آورده است ؟ جواب اين اعتراض اين است كه مقصود همان افرادى است كه اين صفت را دارند و در هر عصرى بايد جمعى با اين صفت موجود باشند ، و در ذيل آن اخبارى نقل كرده كه مقصود از امت وسط ائمهء معصومين هستند .
3 - ( آيهء آخر سوره حج ) : طبرسى در تفسير آن گفته است :
مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ
: مقصود دين ابراهيم است ، زيرا كيش ابراهيم داخل در كيش محمد است و او را پدر همه خوانده زيرا احترام او بر همهء مسلمانان لازم است چون احترام پدر بر پسر چنانچه ازواج پيغمبر را مادران امت ناميده است ، اين قول از حسن است و گفتهاند كه عرب همه اولاد اسماعيل هستند و اكثر عجم هم اولاد اسحق و اين هر دو پسران ابراهيمند و از روى غلبه او را پدر همه گفته است « خدا شما را مسلمان ناميده » ابن عباس و مجاهد چنين گفتهاند و از ابن زيد نقل شده كه " هو " به ابراهيم برگردد و نامگذارى مسلمان از او است براى آنكه او گفت : خدايا از نسل ما امت مسلمانى ببار آور « من قبل » يعنى پيش از نزول قرآن « و هم در اين » قرآن « تا رسول اكرم