« لك أن تنظر الحزم و تأخذ بالحائطة لدينك » « 1 » .
و منها : ما أرسل أيضا عنهم عليهم السّلام : « ليس بناكب عن الصّراط من سلك سبيل الاحتياط » « 2 » .
ترجمه :
( طائفه سوم از اخبار دالّه بر توقّف )
رواياتى هستند كه بر وجوب احتياط دلالت دارند ، درحالىكه ( تعدادشان ) بسيار است از جمله : روايت عبد الرحمن بن حجّاج است كه مىگويد :
از حضرت ابو الحسن ( امام موسى كاظم ) ، راجع به دو مردى كه در حالت احرام صيدى را شكار كردند ، پرسيدم كه : آيا جزاء و كفّاره ميان اين دو مشترك است و يا بر هريك از اين دو كفّارهاى علىحده است ؟
امام فرمودند :
بلكه بر هريك از آن دو واجب است كه جزاء و كفّارهء صيد را جداگانه بدهند .
عرض كردم :
برخى از دوستان راجع به حكم اين مسئله از من پرسيدند و حال آنكه نمىدانستم در جواب چه بگويم حضرت فرمودند :
هرگاه به مثل اين سؤال مبتلا شديد و حكمش را ندانستيد ، پس بر شما لازم است احتياط كنيد ،
تا اينكه بپرسيد و به آن علم پيدا نماييد و از جمله :
روايت عبد اللّه بن وضّاح است كه على الاقوى موثّقه است : او مىگويد :
محضر عبد صالح ، امام موسى بن جعفر نوشتم :
قرص آفتاب از نظر ما ناپديد شده و تاريكى شب روى آورده و بلندى شب رو به ازدياد گذاشته و قرص خورشيد و نورش به كلّى از ما مستور گشته ، و تنها سرخى آن بر بالاى كوه نمايان است ، مؤذّنها شروع به اذان كردهاند ، آيا در اين هنگام مىتوانم نماز بخوانم و يا اگر روزه دارم افطار كنم و يا بايد صبر كنم تا سرخى بالاى كوه زائل شود ؟
امام مرقوم فرمودند : رأى من براى شما اين است كه منتظر بوده تا سرخى زائل گردد و در دينت به احتياط اخذ نما .
ظاهر كلام حضرت عليه السّلام يعنى ( و تأخذ . . . . ) ، بيان ملاك و مناط حكم ( يعنى : لزوم صبر تا زوال حمره )
هامش
( 1 ) - ذكرى الشيعة : ص 138 س 18 .
( 2 ) - أرسله البحرانىّ فى الحدائق : ج 1 ص 76 .