به زور نجاشى را از آقايش گرفتند و بهائى هم ندادند ، و او را به كشور خود بردند و او را پادشاه كردند ، و سپس آقايش آمد و بر آنها اقامه دعوى كرد ، و محاكمه را نزد خود نجاشى بردند كه مدعى او را نمىشناخت و او بنفع وى راى داد و گفت : بايد يا خود آن غلام را بوى باز دهيد و يا بهايش را بدهيد و بهاى او را دادند .
و تواضع اظهار خشوع و خضوع و خوارى و احتياج بدرگاه خداست ، هنگام يادآورى بزرگى او و يا نعمت تازهاى كه داده و يا يادآورى آن ، و از اين رو سجده شكر در اين امت مستحب است كه خوار شدن بدرگاه خداست و رساند جاهاى خوب بدن به خاك در برخى نمازهاى حاجت و شكر مايه فزونيست در مال و فرزند و ياوران در دنيا و ثواب آخرت ، تواضع براى خدا و مؤمنان مايه بلند مقامى است در دنيا و آخرت .
24 - كافى : به سندش متن ( شماره 19 را كه گذشت آورده ) و در شرحش گويد : او را بالا برند يعنى بستودن او يا به يارى او در انجام مقاصدش ، و فراهم كردن اسباب عزت و رفعت در هر دو جهان ، و در تكبر عكس اينست .
25 - كافى : بسندش ( متن شماره 14 را آورده و در آخرش افزوده : هر كه تبذير كند خدايش محروم سازد و هر كه پر ياد مرگ كند خدايش دوست دارد و سپس مانند آن را از همان مدرك 14 آورده و گفته : در آن كاسه بزرگى از دوغ آميخته بعسل آمده ) با اينكه در حديث كافى كاسه آميخته بعسل است و در بيان آن گويد : قباء بقاف ضمهدار است و قباهم گفته شود جايى است نزديك مدينه و بعد از تفسير لبن مخيض به آنچه كرهاش را گرفتند كه مىشود همان دوغ گويد : و بقولى ننوشيدن پيغمبر براى اينست كه دوغ ترش است و آميخته بعسل خوشمزه نيست و نوشيدنش اسراف است ، و مقصود از تواضع اطاعت امر خدا است در ترك اسراف ، و اين معنى بعيد است ، و حديث دلالت دارد بر اينكه نخوردن خوراكهاى خوشمزه مستحب است و آن معارض با اخبار بسياريست و مىشود كه اين حكم مخصوص به پيغمبر ( ص ) و ائمه ( ع ) باشد كه از برخى اخبار برآيد .
اقتصاد ميانهروى ميان اسراف و تنكگيرى است ، تبذير بمعنى تفريق است و مقصود تفريق مال است در غير مصرف شرعى باسراف يا اتلاف يا صرف در حرام .
هر كه ياد مرگ كند خدايش دوست دارد " زيرا سبب بىميلى به دنيا و ميل به آخرت و ترك گناهانست و امور ديگرى كه مايه دوستى خدايند .
26 - كافى : بسندش مانندش از امام ششم ( ع ) آورده و در آنست كه هر كه پر ياد خدا كند خدايش در بهشت خود زير سايهاش گيرد .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 85
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٥