تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 286

مساهمون:

ص٢٨٦

قرآن مجيد

: النور ( آيه - 61 ) نيست بر نابينا گناهى و نه بر لنگ و نه بر بيمار و نه بر شما كه بخوريد از خانه‌هاى خود و خانه‌هاى پدرانتان يا خانه‌هاى مادرانتان يا خانه‌هاى برادرانتان يا خانه‌هاى خواهرانتان يا خانه‌هاى عموهاتان يا خانه‌هاى عمه‌هاتان يا خانه‌هاى دائيهاتان يا خانه‌هاى خاله‌هاتان يا آنچه را كليدشان در دست شما است يا خانه دوست شما نيست بر شما گناهى كه بخوريد با هم يا جدا جدا .

اخبار باب

1 - خصال : در سفارشهاى پيغمبر است ( ص ) بعلى ( ع ) كه هشتا اگر اهانت شوند جز خود را سرزنش نكنند : آنكه بر سر خوانى رود بىدعوت ، و آنكه بميزبان فرمانفرما شود ، و خيرخواه از دشمنانش ، و بخشش خواه از دونان ، و وارد ميان دو تا در رازى كه نخواهندش ، و سبكسر با شاه ، و آنكه در جايى نشيند كه او را نشايد ، و رو آور بگفتگو با آنكه از او نشنود . 2 - تفسير قمى : على بن ابراهيم در تفسير قول خدا ( 61 - سوره النور ) اينكه بخوريد از خانه‌هاى خود ( تا آخر آيه ) گفت : پس از هجرت پيغمبر ( ص ) بمدينه و برادر كردن مهاجران با انصار نازل شد ، ابى بكر را با عمر برادر كرد ، و عثمان را با عبد الرحمن بن عوف ، و طلحه را با زبير و سلمان را با ابى ذر و مقداد را با عمار و امير مؤمنان را تنها نهاد و سخت از تنهائى غمگين شد و گفت : يا رسول الله پدر و مادرم قربانت مرا با كسى برادر نكردى ؟ فرمود ( ص ) به خدا اى على تو را نگاه نداشتم جز براى خود نپسندى كه با هم برادر باشيم و تو وصى و وزير و جانشينم باشى در امتم ، و امم را بپردازى و بوعده‌هايم وفاء كنى و مرا تنها غسل بدهى و نسبت به من چون هارون باشى نسبت بموسى جز اينكه پيغمبرى پس از من نيست ؟ و على خرم شد از اين گفته پيغمبر ( ص ) و از آن پس چون رسول خدا ( ص ) يكى از دو برادر را بجنگى يا گشتى ميفرستاد كليد خانه‌اش را به برادر دينى خود ميداد و ميگفت هر چه خواهى برگير و هر چه خواهى بخور و از آن سرباز ميزدند تا بسا خوراكى در خانه تباه ميشد و خدا نازل كرد بر شما گناهى نيست با هم بخوريد يا جدا جدا يعنى صاحب خانه باشد يا نه چون كليد در دست شماست . 3 - محاسن : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه يكى از شما را بخوراكى خواندند فرزندش را بدنبال نبرد كه اگر چنين كند حرام است و غاصبانه رفته . 4 - محاسن : بسندش تا امام ششم ( ع ) در تفسير " نيست بر شما گناهى " فرمود : با اجازه و بىاجازه .