ظاهر شده و نزديك است كه ما را به بيزارى از على ( ع ) بخوانند چه كنيم ؟ فرمود : بيزارى بجوئيد گفتمش كدام را دوستتر دارى ؟ فرمود : بروش عمار بن ياسر برويد كه در مكه او را گرفتند و گفتندش بيزارى بجو از رسول خدا ( ص ) و بيزارى جست و خدا عذرش نازل كرد كه " جز كسى كه وادار شده و دلش وابسته است بايمان " .
52 - تفسير امام : قول خدا عز و جل ( 163 - البقره ) معبود شما يكتاست نيست معبود بر حقى جز او بخشنده است و مهربانست .
امام ( ع ) فرمود : معبود شما آنست كه محمد ( ص ) و على ( ع ) را به فضيلت گرامى داشت و آل پاكشان را بخلافت ، و شيعهشان را بروح و ريحان و كرامت و رضوان ، يكتاست شريك و مانند و برابر ندارد - پايان آيه البقره - نيست معبود بر حق جز همان آفريننده و پديد آورنده و صورتگر و روزى بخش و بخشنده بىنياز كن ندار كن عزيز كن و ذليل كن بخشنده مهربانى كه بمؤمن و كافر و خوب و بدشان روزى ميدهد و مايه بخشش و روزيش از آنان بريده نشود و اگر چه از طاعتش ببرند ، مهربانست به بندههاى مؤمنش كه شيعه آل محمدند ، تقيه را براى آنان روا داشته و با قدرت دوستى دوستان خدا و دشمنى دشمنان خدا را آشكار كنند و در حال تقيه نهان سازند كه از آن عاجزند .
رسول خدا ( ص ) فرمود : اگر خواستى تقيه را بر شما حرام كردى و شما را امر بصبر كردى بر آنچه بشما برسد از دشمنانتان در اظهار حق آگاه كه بزرگتر فريضه خدا بر شما پس از فرض دوستى ما و دشمنى با دشمنان ما به كار بستن تقيه است براى جان خود و برادران خود و آشنايان خود ، و پرداخت حقوق برادران دينى خود آگاه كه براستى خدا پس از آن بيامرزد هر گناهى را و سخت نگيرد ، و اما كوتاهى در اين دو را كم است كسى كه از آن رها شود جز پس از ديدن عذاب سختى مگر آنكه مظلمهاى بر ناصبيها و كافران داشته باشند و عذاب خلاف در اين دو را بر آن كافران و ناصبان گزارند در برابر حقوقى كه شما به آنها داريد و ستمى كه آنها بشما كردند پس از خدا بترسيد و دچار دشمنى خدا نشويد براى ترك تقيه و تقصير در باره حقوق برادران مؤمن خود .
53 - مجالس مفيد : بسندش تا امير مؤمنان ( ع ) كه ميفرمود : آگاه كه بشما پيشنهاد شود لعن و نفرين بر من بدروغ و هر كه مرا ناخواه و وادار شده لعن كند و خدا بداند كه به زور وادار شده من و او هر دو با هم به پيغمبر ( ص ) وارد شويم و هر كه زبان از لعن من ببندد يك تير پرتاب پيش از من باشد يا يك چشمانداز و هر كه مرا با دل خوش لعن كند پرده ميان خود و خدا را دريده و نزد محمد ( ص ) حجتى و عذرى ندارد .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 263
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٣