39 - همان : بسندش از ابن مسكان كه امام ششم به من فرمود : من ميدانم كه چون مرا در برابرت دشنام دهند اگر بتوانى بينى دشنام دهنده را خواهى جويد گفتم آرى به خدا قربانت من چنينم و خاندانم هم ، به من فرمود : مكن به خدا بسا كه شنيدم كسى على ( ع ) را دشنام ميداد و ميان من و او جز ستونى نبود و خود را بدان پنهان ميكردم و چون از نمازم فارغ ميشدم به او گذر ميكردم و به او سلام ميدادم و با او دست ميدادم .
40 - همان : بسندش تا ابى بكر حضرمى كه برادرم علقمه به امام باقر ( ع ) گفت : ابى بكر گفته : مردم در باره على ( ع ) غلو ميكنند آن حضرت فرمود : من تو را چنان دانم كه اگر بشنوى يكى بعلى ( ع ) بد ميگويد و بتوانى بينى او را ببرى ميبرى گفتم : آرى ، فرمود : مكن ، سپس فرمود : من مىشنيدم كه مردى بعلى بد ميگفت و پشت ستون نهان ميشدم ( يعنى نشنيدم ) و چون فارغ ميشدم ميرفتم و به او دست ميدادم .
41 - مصباح الشريعه : امام صادق ( ع ) فرمود : بجو سلامت را هر جا و در هر حال براى دينت و دلت و سرانجام همه امورت از خدا و هر كه آن را جويد نيابد چه رسد به كسى كه خود را به بلا كشاند و به راه ضد سلامت رود و خلاف مبانى آن عمل كند ، بلكه سلامت را هلاكت داند ، و هلاكت را سلامت ، سلامت ميان مردم در زمانى كمياب است بويژه در اين زمان و راه يافتن آن در خورد جفاكارى و آزار مردم است ، و صبر بر آسيبها و سبك گرفتن مخارج ، و گريز از چيزهائى كه تو را بايستند و قناعت به كمتر از آنچه دسترس است ، و اگر نباشد گوشهگيرى و اگر نتوانى دم بستن و چون گوشهگيرى نيست و اگر نتوانى گفتار بدان چه سودت دهد نه زيانت زند و چون خموشى نباشد ، و اگر بدان هم راهى ندارى ديگرگونى و سفر بدور شهرها و خود را بوادى هلاكت افكندن با درونى پاك و دلى خاشع و تنى صابر خدا عز و جل فرموده ( 97 - النساء ) آنان كه فرشتهها جانشان را گرفتند و ستمكار بر خويش بودند ( كه اسلام نياوردند ) گفتند فرشتهها شما كجا بوديد و در چه بوديد گفتند ، در روى زمين ناتوان شده بوديم فرشتهها گفتند آيا زمين خدا پهناور نبود كه در آن كوچ كنيد .
آنچه غنيمت است نزد بندگان خوب خدا بدست آور و با همگنان رقابت مكن ، و با مخالفان ستيزه مكن و هر كه در برابرت منم زد بگو باشد و دعوى دانش چيزى را مكن اگر چه خوب آن را بدانى و شناخت آن را دارى ، و راز خود را مگو مگر بر كسى كه از خودت شريفتر باشد در ديانت ، و كجا شرف را پيدا ميكنى ، و چون چنين كنى بسلامت رسى با خدا بمانى بىعلاقه به ديگرى .
42 - تفسير امام : قول خدا عز و جل بگوئيد بمردم خوب را " امام صادق ( ع ) فرمود :
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 256
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٦