و در آن بسند ديگر مانندش آمده .
34 - در همان بسندش تا شمارى از راويان كه شنيديم :
امام باقر ( ع ) ميفرمود تقيه در باره همه چيز است ، و هر چه كه آدميزاده در آن بيچاره است البته كه خدا آن را بر او حلال كرده .
35 - در همان بسندش تا ابى عمر عجمى كه امام ششم ( ع ) فرمود : اى ابى عمر نه دهم دين در تقيه است و دين ندارد هر كه تقيه نكند ، تقيه در همه چيز است مگر در نوشيدن نبيذ ( شراب خرما ) و مسح بر روى موزه دو پا ( در انجام وضوء ) .
36 - در همان بسندش تا محمد بن مسلم كه امام باقر ( ع ) فرمود : همانا تقيه مقرر شده براى نگهدارى از خونريزيها و چون انجامش برسد به خونريزى تقيه جائز نباشد ( يعنى ظالم بگويد مؤمنى را بكش و گر نه تو را مىكشم كه روا نيست كشتن مؤمن براى حفظ جان خود ) .
37 - در همان بسندش تا محمد بن مسلم كه امام ششم ( ع ) فرمود : هر چه زمانه نزديك شود به اين امر ( ظهور امام قائم ( ع ) ) تقيه سختتر و لازمتر باشد .
38 - در همان بسندش تا ثابت مولى آل جرير از امام صادق ( ع ) همان خبر 28 را آورده است .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٥