در اين روايت ، و مؤيدش اينكه در روايت پيش فرمود : هر كه جان دارد ، يا اختلاف براى كم و بيش پردهها برداشته شده است كه در خبر پيش فرمود يك پرده و اين خبر در صورت برداشت دو پرده است مثلا و در كتاب وصايا آيد كه بويش از مسافت دو هزار سال دريافت شود و اين با برداشت چهار پرده باشد مثلا .
( و توجيهات ديگرى هم براى جمع ميان اين احاديث دارد تا گويد ) : بسا اين شماره كنايه عن بسياريست و شمار خاصى منظور نيست چنانچه در قول تعالى ( 80 : برائت ) و گر چه هفتاد بار براشان آمرزشخواهى .
و ازار جامهايست كه زير رداء پوشند از وسط چيند و عربهاى جفاجو آن را بلند ميگرفتند كه روى زمين ميكشيده - تا گويد در قاموس آن را به تنپوش تفسير كرده و شامل درازى رداء هم مىشود و هم جامههاى ديگر چنانچه قول خدا ( 4 : المدثر ) و جامههاى خود را پاكيزه دار ، به تشمير تفسير شده كه گردآورى جامه است ، و در باب زى و تجمل اخبارى در اين باره آيد .
و بسا آن را بر كمربند روى لباس به كار برند ( شال ) و مقصود رها كردن دو طرف آنست از روى تكبر چنانچه برخى مردم هند كنند .
و خيلاء بقول جوهرى بمعنى كبر است و دامنكش از خودبينى و تكبر خود را سو بسو ميگرداند چون پاره ابر در جو آسمان كه اين سو و آن سو مىچرخد ، و اين رفتار را مطيطا گويند و به اين معنا است قول خداى تعالى ( 33 : القيامه ) رفت بسوى خاندانش تلوتلو با تكبر و بزرگ منشى .
و اگر در درازى جامه و كشيدن آن بر زمين قصد تكبر نباشد بلكه بر حسب شيوه و عادت باشد بقولى باز حرام است و اولى اينكه گفته شود ناپسند است چنانچه شهيد و ديگران گفتند از چند راه .
1 - خلاف روش و شيوه مؤمنان متواضع است چنانچه آيد و عامه هم در اين باره اخبارى آوردند ( و از نهايه دو خبر در اين باره نقل كرده ) .
2 - اسراف در جامه است بىنياز بدان ( پس بايد حرام باشد ، مترجم ) .
3 - جامه دراز كه بر زمين كشد بسا كه نجس شود و در نماز و دين رخنه آورد ، و اگر در راه رفتن آن را برآورد سختى كشد با آنكه نيازى بدان ندارد ؟ سپس غافل ماند و فرو افتد .
4 - زود كهنه شود با دوام كشيدن بر خاك زمين و پاره شود اگر نجس نگردد .
28 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : اگر خدا چيزى كمتر از اف ميدانست از آن نهى ميكرد و آن كمتر درجه عقوق است ، و از عقوق است خيرهچشمى كسى بر والدينش .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 40
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٠