معناى خوب و درستى است في نفسه ولى از ظاهر حديث بدور است و موجب اختلاف معنى والدين در حجلهها ) .
شارح نامبرده گويد : سپس امام اين جمله كلام خدا را خوانده كه : و ان جاهداك ، و بقول خودش " لا : نه " فهمانده كه مقصود ظاهرش نيست كه مبارزه والدين با فرزند خود دركشيدن او بشرك باشد و نهى فرزند از اطاعتشان در آن بلكه مقصود فرمان بصله والدين علمى است و اگر چه منع كنند او را دو مانع كه ابو بكر و عمرند از آن والدين و نيفزوده اين گفته خدا جز عظمت و والائى حقشان را .
و گواه آورده بر اين توجيه خود بروايت اصبغ گذشته در باب اينكه والدين رسول خدا ( ص ) و امير المؤمنين باشند و گفته مقصود تاويل بطن آيه است و منافات ندارد با تفسير ظاهرش به وجه ديگرى ( حديث اصبغ را مصنف در كتاب امامت در باب 15 زير شماره 22 از ج 1 كافى ص 428 آورده - از پاورقى صفحه 32 ) .
ولى مؤيد آنست روايت مؤلف كتاب تاويل الايات الظاهره بنقل از تفسير محمد بن عباس بن ماهيار با سند صحيح وى از عبد الله بن سليمان كه من حاضر بودم با جابر جعفى نزد امام پنجم ( ع ) كه حديث ميفرمود : براستى رسول خدا و على ( ص ) همان والدين باشند ، عبد الله ابن سليمان گفت و از امام پنجم ( ع ) شنيدم كه ميفرمود از ما است آنكه حلال كرده ( خدا ) برايش خمس را و آنكه قرآن صدق برايش آمد و از ماست آنكه باورش داشت ( اشاره است به آيه 23 سوره الزمر مترجم ) و از ماست فرمان مودت در كتاب خدا عز و جل و على و رسول خدا ( ص ) همان والدين باشند و فرمانداده خدا نژادشان را به تشكر از آنان ( در سوره لقمان مترجم ) .
و باز بسند صحيح ديگر تا زراره از عبد الواحد بن مختار آورده كه وارد شدم بر امام پنجم ( ع ) و فرمود : آيا ندانى كه على ( ع ) يكى از والدين است كه خدا عز و جل فرموده اينست كه شكر كنى براى من و براى والدينت زراره گفت نفهميدم كدام آيه است آنكه در سوره بنى اسرائيل است يا آنكه در سوره لقمان است گفت مقدر شد كه به حج رفتم و نزد امام پنجم بار يافتم و چون با او تنها شدم گفتم : قربانت حديثى را عبد الواحد آورد فرمود : آرى درست است ، گفتم مقصود از آن كدام آيه است آنكه در لقمانست يا آنكه در بنى اسرائيل ؟ فرمود : آنكه در لقمانست ( و ظاهر امر اينست كه مورد شك زراره خصوص كلمه والدين بوده كه امام آن را براى عبد الواحد تاويل كرده كه آيا مقصود والدين در كدام از دو سوره است نه شك در بالوالدين احسانا كه مخصوص به بنى اسرائيل است و نه شك در جمله
أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ
تا
إِلَيَّ الْمَصِيرُ
كه مخصوص سوره لقمانست و به اين نظر اشكال از دو چيز بر طرف مىشود خلاصه از پاورقى ص 33