آن شادى مخلوقى آفريند كه هنگام مردن وى به او برخورد و به او گويد : مژده گير اى دوست خدا بكرامت و رضوان خدا ، و هميشه با او بماند تا بگورش رساند و همين را به او بگويد ، و چون زنده شود او را ديدار كند و به او همين مژده را دهد و در هر هراسى با او باشد و به او مژده دهد و همين را به او گويد ، و آن مؤمن از او بپرسد كه تو كيستى رحمت خدا بر تو و پاسخ گويد : من همان شادى باشم كه بر فلان ارزانى داشتى .
بيان : از آن سرور " يعنى بسبب آن و اين مؤيد آنست كه گفتيم تجسم عمل نيست .
26 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه كسى نزد آن حضرت بود و آن حضرت اين آيه را خواند ( 58 سوره الاحزاب ) و آنان كه آزار دهند مؤمنين و مؤمنات را بدون سببى كه خودشان كرده باشند البته كه بهتان و گناه روشنى بر دوش گرفتند " راوى گويد : آن حضرت فرمود : پس ثواب كسى كه شادى براى مؤمن آورد چه باشد من گفتم : قربانت ده حسنه باشد ، فرمود : آرى به خدا و هزار هزار حسنه .
روشنگرى : بىسبب " يعنى بىجنايتى كه براى آن سزاوار آزار باشند " بهتانى به دوش گيرند " يعنى كار بد بزرگتر كنند كه گناه بهمراه بهتانست و آن دروغ بستن بر ديگرى است رو در روى او و آزارشان را چون بهتان دانسته ، و بقولى مقصود آزار زبانيست و آن دروغ بستن بر ديگرى است كه در آن بهتان هم باشد و اثم مبين يعنى گناه آشكار طبرسى چنين گفته و بيضاوى گفته : به قولى اين آيه در باره منافقان نازل شد كه على ( ع ) را آزار ميكردند .
و گويا غرض از خواندن اين آيه آماده كردن مخاطب است كه خوب گوش دهد و آگاه كردن بر اينكه اگر آزارشان بدين حساب باشد احترام و شاد كردنشان بر عكس آنست اين در صورتى است كه خواننده آيه امام باشد و بسا كه راوى باشد و اينكه گفته : ده حسنه براى قول خداى تعالى است ( 160 سوره الانعام ) هر كه حسنه آورد ده برابرش دارد " و اينكه امام آن را تصديق فرمود يا براى اينست كه ده تا در ضمن هزار هزار هست يا براى اينكه كمترين ثواب آنست و به بالا بودن اخلاص و درجه شادى تا هزار هزار هم ميرسد براى آنكه خداى تعالى فرموده ( 261 سوره البقره ) و چند برابر كند براى هر كه خواهد " .
27 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : هر كه شادى بمؤمنى ارزانى دارد او را بر رسول خدا ( ص ) ارزانى داشته و هر كه آن را برسول خدا ( ص ) ارزانى دارد آن را به خدا رسانده ، و چنانچه هر كه به دو غمى رساند .
بيان : شادى را به خدا رسانده " تعبير مجازيست يعنى خدا بوى نظر لطف كند چنانچه
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 191
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩١