و آنان در بارهء دعوى بخشش فاطمه گويند : بعلم خود نبايد حكم كند و ميتواند مطالبه گواه و بينه از مدعى بنمايد و در بارهء ميراث ميگويند : بعلم خود حكم كرده و قضاوت نموده بدان چه كه تنها خودش از پيغمبر ( ص ) شنيده :
پناه به خدا از بازيگرى آنها به احكام ملت ، و خداست حاكم عادل ميان آنها و هر كسى كه با آنها عناد كردند از اهل آن .
و از عجائب امور اينكه : فاطمه عليها السلام دختر رسول خدا ( ص ) مىآيد و فدك را ميخواهد و اظهار ميدارد كه مستحق آنست و گفتهء او را دروغ ميشمارند و او نوميد برميگردد بخانهء خود .
و آنگاه عايشه مىآيد كه دختر ابى بكر است و آن حجره را كه پدر فاطمه رسول خدا ( ص ) وى را در آن سكنا داده ميخواهد و پندارد كه مستحق آنست و گفتهء عايشه را باور كنند و دعوى او را بپذيرند و از او بينه نخواهند و حجره را به دو واگذارند و در آن تصرف كند و نزد سر پيغمبر ( ص ) بيل زنند تا تيم ( ابى بكر ) و عدى ( عمر ) را در آنجا به خاك سپارند و آنگاه حسن بن على ( ع ) پسر خود رسول خدا ( ص ) را پس از مرگش از آن حجره دريغ دارند و باز دارند كه جنازهء او را بدان نزديك كنند و عايشه فرياد زند بخانهء من در نياوريد كسى را كه من دوستش ندارم و تنها براى آنش آورده بودند كه بوداع با جدش تبرك جويد و عايشه جلوش را گرفت .
براى چه دليلى اين حجره بعايشه واگذار شده و حكم آن امضاء شده ؟ اگر براى اين بوده كه پيغمبر آن را بوى بخشيده چگونه از او بينه و گواه نخواستند بر اينكه دعوى بخشش او درست است چنانچه از فاطمه عليها السلام درمانند آن خواستند و چگونه قول عايشه دختر ابى بكر را باور داشتند و قول فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) را دروغ شمردند و چه عذرى دارد كسى كه عايشه را پاكتر از فاطمه عليها السلام شناخته با اينكه قرآن مجيد به پاكى و عصمت فاطمهء زهرا نازل شده در آيهء تطهير ( سورهء 33 الاحزاب ) و جز آن ( در سورهء هل اتى ) و هم نازل شده به مذمت عايشه و يارش حفصه و اينكه همدست شدند بر ضد پيغمبر ( ص ) و با صراحت او را نكوهيده و اگر آن حجره به حساب
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 360
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٦٠