را برسولش فرو آورد و بر او يا ميفرمود : بر هر دو .
و از امر عجيب و عناد روشن آنها اين كه براى ابى بكر فخريه كنند بآيهء غار و بسيار آن را ذكر كنند و يادى نكنند از خوابيدن امير مؤمنان ( ع ) در آن شب در بستر پيغمبر كه خون دلش را به دو بخشيد و جانش را قربانى او كرد و در جاى او خوابيد كه مقصد دشمنان آن حضرت بود براى كشتن او تا فرشتهها از او در شگفت شدند و خدا در بارهء خوابيدنش در آن شب فرو فرستاد ( آيهء 207 - البقره ) : « و مردمى باشند كه جان خود را بدهند براى رضاجوئى خدا و خدا مهربانست بر بندهها » در اينجا بود كه فرشتهها گفتند : گوارا باد بر تو اى پسر ابى طالب توئى دوست همدرد با پيغمبر .
چه روگردان كرده آن قوم را از ذكر اين فضيلت بزرگ و گوياشان كرده بذكر آيهء غار جز عناد در دين و دشمنى با آن حضرت كه با خونشان براى امير مؤمنان در آميخته .
و از عجب است كه افتخار مىكند امير مؤمنان بخوابيدنش بر بستر پيغمبر ( ص ) و سنيان آن را فخر او نشمارند و ابو بكر اعتراف كند كه اندوهش در غار گناه بوده و پيغمبر به او خبر داده كه اندوه او گناه است و فتنه و بر خلاف گفتهء او آن را افتخار شمارند و هر يك از آن دو در بارهء خود شعرى سرودند .
روايت است كه امير مؤمنان ( ع ) در بارهء خوابيدن خود در بستر پيغمبر ( ص ) سروده :
با جان خودم محافظت كردم بهترين كسى كه گام بر زمين نهاده * و كسى كه طواف كرده بخانهء كعبه و بحجر رسول اللَّه آفريدگان بود و اگر به دو نيرنگ زدند * خداى تواناى كريم او را از نيرنگ نجات داد و من خوابيدم در بستر و چشم بدانها داشتم و آنها مرا بجا نياوردند * و خود را براى كشته شدن و اسيرى آماده كردم و ابو بكر در ضمن شعرهائى كه ابن اسحق امين و ثقه نزد آنان از آن ابو بكر
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 347
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٤٧