3 - سورهء هل اتى كه در آنست از فضيلت امير مؤمنان و دو سبطش و همسرش آنچه كه در آن اختلافى نيست ميان اين و آن گواه است برايشان برضوان و جاويد بودن در بهشت و جنان و ستايش بر آنها در صريح قرآن و جز آن از آياتى كه در بارهء آن حضرت و در بارهء خاندانش نازل شده بذكر فضائل خيرهكنندهاى كه جز آنان دعوى آنها را ندارند و ديگرى با آنان در آنها شريك نباشد .
و اين گونه آيات را در ذكر فضائل شهرت ندهند و در انجمنها بنام مستحقان آنها اعلان نكنند و هر كس چيزى از آنها را به زبان آورد و بمستحقش نسبت دهد از اشرار و رافضيانست .
و آنگاه در بارهء ابى بكر يك آيه نازل باشد كه در آن آمده او بهمراه پيغمبر اسلام در غار بوده و در آنجا اندوه خورده و آن حضرت هم او را نهى كرده و به اين سبب نزديك است قيامت بر پا شود و زمين زير پاى امت بلرزه درآيد و عقيده دارند كه آن اشرف آيات قرآنست و گواهست براى ابى بكر به فضيلتى كه بالاتر از فهم همگانست و اوهام بكنه آن نرسند .
و از شگفتيها كه ديديم قرآنيست كه در آن آيهء غار را با آب طلا نوشتند تا ممتاز باشد از همهء آنچه در مصحف است از كلام خدا عز و جل .
و ما هميشه در برابر كسى كه منكر است
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
در آغاز هر سورهء قرآن جزئيست از آن سوره و ميگويد بلكه تنها براى فرق ميان دو سوره است و ميگوئيم :
اگر تنها براى فرق ميان دو سوره بود بايد بخطى جدا از خط مصحف نوشته شود چنانچه نام سورهها هميشه چنين است و بايد در آغاز سوره برائت هم باشد و اثبات