و اين كارها به خدا كه اسباب افتخار آنانست كه روشن است با اينكه همه اسباب رسوائى باشند .
و بما خبر رسيده كه مردى به زين العابدين ( ع ) گفت : ما شما اهل بيت پيغمبر ( ص ) را دوست داريم .
و فرمودش شما ما را بمانند ماده گربه دوست داريد كه از شدت دوستى فرزندش را مىخورد .
آيا بينى كه اين از دوستى و يك دلى است يا اثر خلوص در مهربانى و دوستدارى ؟
آيا نبينند كه چه كردند پيش از اين از لعن كردن بر امير المؤمنان ( ع ) بر سر منبرها مدت هشتاد سال و مسلمانى نبود كه آن را انكار نمايد و زشت شمارد تا اينكه يكى از خطبهخوانهاى آنان در مصر يادش رفته بود در ضمن خطبه آن حضرت را لعنت كند بر سر منبر و در ميان راه برگشت يادش آمد و همان جا بعنوان قضا لعن كرد براى اينكه فرض خود را انجام داده باشد و در آنجا بدين شكرانه مسجدى ساخت كه تا اكنون در بازار وردان برجا است و آن را مسجد ذكر خوانند و در يك سالى براى پيشامدى ويران شد و ديدم در جاى آن چراغهاى بسيارى روشن كردند و آثار بخور و بوى خوش نذرى وجود داشت و به من گفتند كه از خاك آن براى شفا مىبرند و از آن پس آن را نو ساز كردند و كارش بالا گرفت .
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 340
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٤٠