اسلامى آن زمان ) شب عاشوراء كلهء گاو مردهاى را بر سر چوبى كنند و در خيابانها و بازارها بگردانند و كودكان در گرد آن كف زنند و برقصند و بازى كنند و بر در هر خانهاش بازدارند و گويند : اى عروس خانم ما را خوراك خوبى بده مقصودشان قطائف است كه براى آنان آماده شده و احترام شوند و تبرك جويند بدان چه ميكنند .
و در قاهره يك پيرهمرد مغربى كه خادم قاضى ابو سعيد بن عارفى ( ره ) بود براى من باز گفت و او از كسانى بوده كه خودش در دوران كودكى در مغرب زمين بوده و شب عاشورا او اين سر گاو را بدوش ميكشيده و نظرش اين بود كه اين نهايت اظهار دوستى با اهل بيت عليهم السلام بوده و تفضيل آنان بر ديگر مردمان و اين حكايت را يكى از وابستههاى آنها شنيد و از آن در شگفت شد و منكر آن گرديد و گفت : هيچ مؤمنى آن را روا نميدارد ، گفتم : عجبتر از آن حمل سر حسين بن على بن ابى طالب است بر سر نيزه بلندى و دنبالش زين العابدين ( ع ) كه دستهاى مباركش با غل بسته و بگردنش انداخته شده و زنان و حرمسراى آن حضرت اسيروار و بىحجاب محمل سوار بر شتران بىجهاز و آنان را شهر به شهر بگردانند و در شهرهائى كه مردمش گوياى شهادتين باشند درآورند و بگويند همه مسلمانند و كسى اين وضع رسوا را انكار نكند و از آن نفرت نداشته باشد و اين وضع از كوفه تا به دمشق انجام شود و متصديان آن اظهار مسلمانى كنند و قرآن بخوانند و در ميان آنها نباشد جز كسى كه بارها قول خدا سبحانه ( آيهء 23 سورهء الشورى ) را شنيده است كه : بگو ( اى پيغمبر ) نخواهم از شما بر رسالت خود مزدى جز دوستى با خويشان » .
و اين بزرگتر است از اينكه سر گاوى را در يك شهرى به گردانند .
و از گفتار شگفت آور آنان اين كه : كسى نباشد كه به اين مصيبت حسينى شاد باشد و خرسند گردد بدان چه در اين باره انجام شده با اينكه آنچه انجام يافته و مشايخ آنان برقرار ساختند و سلف آنها شيوه داشتند از بزرگداشت هر كه در آن روز عاشورا شكستى بحسين ( ع ) رسانيده و اثرى در شهيد كردن آن حضرت داشته و آن كارهاى آسيب بار خود را نشانهء افتخار فرزندان خود ساختند و در سرزمين شام بدين القاب شناخته
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 338
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٣٨