و گفتهء خود امير مؤمنان ( ع ) ميان سران اسلام : بار خدايا من نشناختم كسى از اين امت را كه خدا را پيش از من پرستيده باشد جز پيغمبر آنان .
و بود كه در منبر افتخار ميكرد كه ميگفت : منم صديق اكبر و نگويد آن را كسى بعد از من جز كه افترا بسته .
و فرمود : من مسلمان شدم پيش از آنكه مسلمان شود ابو بكر و تصديق كردم پيش از آنكه او تصديق كند .
و در مقام افتخار فرموده شعر :
پيشى گرفتم بمسلمانى بر همه شماها * پسر بچهاى بودم كه هنوز به حد بلوغ نرسيده بودم و روايت مشهوره اينست كه رسول خدا ( ص ) روز دوشنبه مبعوث شده امير مؤمنان ( ع ) روز سه شنبه ( فرداى آن ) به آن حضرت گرويد و دعوت او را پذيرفت .
و از ابن عباس آمده در تفسير قول خدا عز و جل ( آيهء 19 - سورهء الحديد ) :
« و آنان كه گرويدند و كارهاى شايسته كردند آنان همان صديقانند » در بارهء على ( ع ) نازل شده ( در آيهء نامبرده فرمايد آنان كه گرويدند به خدا و رسولانش آنانند همان صديقان ) .
و از ابن مجاهد از پدرش آمده در تفسير ( آيهء 33 - سورهء الزمر ) : « و آنكه آورد صدق را و تصديق كرد بدان » گفته : آورد صدق را پيغمبر است و تصديق كرد بدان على بن ابى طالب است .
و نيز از ابن عباس روايت است و هم از ابى ليلى كه رسول خدا ( ص ) فرمود :
صديقان سه تا بودند :
حبيب نجار پسر مرى كه مؤمن آل يس است و حزقيل مؤمن آل فرعون و على بن ابى طالب ( ع ) و او برتر آنانست .
پس چگونه على بن ابى طالب صديق نباشد و اين وصف مخصوص ابى بكر باشد اگر تعصب غالب بر عقل نباشد .
بلكه تعصب در اينست كه : همهء امت سراسر اجماع دارند كه پيغمبر ( ص ) فرموده : بر خود بار نكرده زمين و سايه نيفكنده آسمان سبزفام بر گويندهاى راستگوتر
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 322
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٣٢٢