انداختند براى كشتن آن حضرت و هم آنانند كه پشت سر او به نماز كردن او كه پيشنمازشان بود ميخنديدند و نماز با او را ترك ميكردند و بدنبال تجارت و كسب و بازى روگردان ميشدند تا قرآن نازل شد و به روى آنها فرياد كشيد ، و هم آنانند كه با حضرتش در بارهء رفتن به بدر ستيزه كردند و راى او را در جهاد بد شمردند و معتقد بودند كه آن حضرت نادرست تدبير كرده و در بارهء آنها نازل شد ( آيهء 5 - سورهء الانفال ) : « چنان كه بدر كرد تو را پروردگارت از خانهات به حق و درستى با اينكه گروهى از مؤمنان ناخواه بودند : « 6 - با تو ستيزه ميكردند در بارهء حق از آن پس كه بر آنها روشن شده بود گويا بسوى مرگ كشيده ميشوند و نگاه ميكنند » .
و هم آنانند كه در مكه از پيغمبر ( ص ) خواهش فرمان جهاد ميكردند و اصرار داشتند و بنظرشان صحيح مطلب خلاف آن بود كه در آن حال بدان مأمور بودند از خوددارى و ترك جهاد و چون بمدينه آمدند و مردم بسيارى با آنها همراه شدند و فريضهء جهاد بر آنها نازل شد و فرمان جنگيدن يافتند آن را بد داشتند و درخواست تأخير كردند از زمانى به زمان ديگر و در بارهء آنها نازل شد ( آيهء 77 - سورهء النساء ) . « آيا ننگرى به آنان كه بدانها گفته شد دست باز داريد و نماز برپا داريد و زكات بدهيد و چون كشتار بر آنها واجب شد ( يعنى در جنگ بدر ) بناگاه گروهى از آنان ميترسيدند از مردم چون ترسيدن از خدا يا بيشتر از آن و گفتند : پروردگارا چرا بر ما نوشتى كشت و كشتار و خوب بود تأخيراندازى ما را تا مدت نزديكى » . يا آنچه پيوست اين آيه است از گزارش احوالشان و روشن كردن لغزشهاشان . « 1 »
هامش
( 1 ) در دنبال اين آيه ميفرمايد : « هر جا باشيد مرگ شما را دريابد ( چه در خانه و چه در ميدان جنگ ) و گر چه در قلعههاى محكم باشيد » .
اين بيان خطاى آنها است از نظر اينكه با دورى كردن از ميدان جهاد ميتوان زندگى را دراز كرد و آنگاه خطاى آنان را بيان كرده است از نظر پيشامدها و فرموده :
« اگر پيشامد خوشى براشان رخ دهد ميگويند اين از جانب خداوند است و اگر پيشامد بدى رخ دهد براشان ميگويند اين از جانب تو است بگو همه از جانب خدا است . . . » .