و همهء شگفتى براى مردمى است كه ديدند رسول خدا ( ص ) عمرو بن عاص و اسامة بن زيد را بر ابى بكر فرمانده و امير ساخت و سپس آنها ابى بكر را بر امير مؤمنان و عباس امير و والى كردند .
و از شگفتى كارشان اينكه دعوى دارند امامت ابى بكر با اجازهء اهل حل و عقد بوده و از روى انتخاب و انديشه با اينكه از عمر شنيدند به گوش خود كه :
بيعت با ابى بكر ناگهانى شد و از دست مردم در رفت و خدا مسلمانان را از شر آن نگهدارى كرد و هر كس بچنان كارى بازگردد او را بكشيد و گواهند كه آن يكباره و بىانديشه بود و ناگهانى و شتابزده انجام شد و بىمشورت با مردم و اين مايهء نهايت نكوهش و دروغزنى آنها است در دعوى آنان و مايهء تهديد بخونريزى است براى كسى كه چنان كارى بكند و هيچ خردمندى ترديد ندارد كه فلته همان شتابزدگى و پيشتازى است و ضد است با دعوى ايشان كه روى انديشه و انتخاب بوده .
و شگفتى ديگر كارشان اينكه مدعى شدند همهء امت اجماع كردند بر امامت ابى بكر با اينكه ميدانند شمارهء بيعتكنندگان با او در سقيفه اندكى بودند و گروهى از آن واپس كشيدند و گروهى منكر آن شدند و در خود سقيفه هم در بارهء او اختلاف بود و بعد از آن هم اختلاف ادامه داشت .
و ميگويند : آنان كه از انصار مخالف بودند و آنان كه از بنى هاشم اخيار پس كشيدند با بزرگان صحابه و همهء تيرهء بنى حنيف و با امامت او مخالف شدند همه و همه نادرند و خرق اجماع نكنند .
و آنگاه منكرند كه مسلمانان در محاصرهء عثمان و عزل او از خلافت و تكفير او و كشتن او به حد اجماع بودند با اينكه در شهر مدينه كسى نبود از خودى و بيگانه كه از مصر آمده بودند و بلاد ديگر جز اينكه در نبرد بودند با عثمان يا دست از يارى او كشيده بودند و ضبط نشده در انكار بر آنان گفتهء اندكى از مردم .
و دعوى ميكنند كه خود عثمان و غلامان او كه در محاصره بودند و مروان عموزادهء او مانعند از تحقق اجماع در اينجا با اينكه جمعى از بنى اميه خواستند
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 279
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٢٧٩