بسزاى آنچه بدست آوردند كيفريست از خدا » .
و اگر غاصب برگرفته بود آنچه را خدا در حقيقت به دو روزى كرده و مسئول بود آنچه را بناحق برده رد كند از نظر عدالت روا نبود كه كيفر كشد بر آن در دنيا و آخرت بلكه بايد به تصرف در آن و انفاقش ستوده گردد و آفرين به او گويند چنانچه بر كسى كه از راه حلال انفاق كرده مدح گفته و فرموده است ( در آيهء 2 سورهء الانفال ) :
« همانا مؤمنان آنهايند كه چون ذكر خدا شود دلهاشان بترسد و چون آيات خدا بر آنها خوانده شود ايمانشان بيفزايد و بر پروردگار خود توكل كنند 3 - آنان كه بر پا دارند نماز را و از آنچه روزيشان داديم انفاق ميكنند 4 - آنانند همان مؤمنان درست ، درجاتى دارند نزد پروردگار خود و آمرزش دارند و روزى ارجمند » .
و انفاق روزى را از اوصاف مؤمنان آورده و چون غاصبان را نرسد انفاق كنند از آنچه غصب كردند و بر آن مذمت و كيفر دارند در هر تصرفى كه كنند دليل باشد بر اينكه خدا آن را در حقيقت روزى آنها نساخته و چون روزى غاصب نيست روزى صاحب آنست كه از او غصب شده گر چه جدائى ميان آن و او افتاده .
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 214
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص٢١٤