به او بايد گفت : اين درست نيست زيرا روايت است كه رسول خدا ( ص ) را دو برد بوده كه كنار بودند براى نماز و تنها براى نماز آنها را بتن ميكرده و هميشه امت خود را به نظافت تشويق ميكرده و بدانها فرمان ميداده و آنچه از گفتهء آن حضرت بجا مانده اينست كه فرموده : خدا دشمن دارد مرد چركين را گفتند : مرد چركين كيست ؟ فرمود : آنكه همنشين وى بد و ناراحت شود .
و آنكه گفتار و فرمانش اين است ، با جامهء آلوده به منى ننشيند تا برسد باينكه در آن نماز بخواند و هيچ خردمندى ترديد ندارد كه اگر منى نجاستى نباشد كه بايد آن را شست ، از چركها است كه لازم است بر كنارى از آن . و در آنچه نزد ما درست است كه رسول خدا ( ص ) كوشا بوده در پاكيزگى و به كار بردن بوى خوش چنانچه در روايت است دليلى باشد بر بطلان خبر عايشه .
و چيز ديگر اينكه : عمار نزد امت اسلامى ايمانش درست است و او را عادل دانند ولى ايمان عايشه مورد اختلاف است و عدالت او مورد اتفاق نيست و عمل بروايت عمار اولى است .
و بعلاوه خبر عمار نهى دارد از نماز در جامهء آلوده بمنى جز كه شسته شود و خبر ديگر آن را مباح دانسته و عمل بروايت منع اولى و احوط است در ديندارى .
و بعلاوه عمار گفتهء رسول خدا ( ص ) را روايت كرده و عايشه گفتهاى از آن حضرت نياورده و تنها عمل او را خبر داده و بسا كه توهم كرده در جامهء آن حضرت جنابت است يا چيزى مانند آن ديده و اشتباه كرده بمنى و اگر روايت او را بپذيريم اين روى گمان بوده نه يقين .
وانگه بمخالف گفته شود : اگر منى نزد تو پاك است و نماز در آن جائز است چرا عايشه آن را زدود و كوشيد آن را از بن بر كند و چرا آن را به حال خود ننهاد ؟
چنانچه رسول خدا آن را وانهاده بود و در آن نماز خواند .
اگر معترض گويد : در صورتى كه منى نجس است چگونه خدا تعالى از آن پاكان را آفريده چون پيغمبران برگزيده و بندههاى صالح ؟
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 198
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص١٩٨