تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥
بميرد خدا آن دو را با هم گرد آورد و زيارت ما براى مشاهد آنان به اين حساب نيست كه در آنجايند بلكه براى شرافت محل است براى غيبت اجسام آنان در آنها و براى اينكه ما را بعبادت در آنجا واداشتند و بنا بر اين درست آيد كه پيغمبر ( ص ) انبياء را در آسمان ديده باشد و از آنها پرسيده باشد بفرمان خدا . بعلاوه خدا تعالى فرموده ( در آيهء 169 سورهء آل عمران ) : « و نبايد پندارى آنان را كه در راه خدا كشته شدند مردگانند بلكه زنده‌اند نزد پروردگار خود » . و اگر مؤمن شهيد در راه خدا چنين است چگونه انكار شود كه پيغمبران پس از مرگشان زنده‌اند و در آسمان در نعمتند ؟ و اخبار خاصه و عامه بهم پيوسته در صحت اين معنى و همهء راويان اتفاق دارند كه چون پيغمبر ( ص ) در شب معراج مخاطب شد بوجوب نماز يوميه و او در آسمان بود حضرت موسى ( ع ) به دو گفت : امتت تاب اين همه نماز را ندارند و آن حضرت چند بار به خدا رو آورد براى تخفيف در آنچه مورد اتفاق است دروغ نيست . و اما پاسخ از پرسش دوم اينست كه : بانبياء اعلام شده بود كه به زودى پيغمبرى مبعوث شود خاتم آنان با شرعى ناسخ شرع آنان و اعلام شدند كه او والاتر و برتر آنها است و براى او پس از وى اوصيائى باشند كه حافظان شرع و حاملان دين اويند و حجت بر امتش ، پس واجب شده بر انبياء تصديق بدان چه بدانها گزارش شده و اعتراف بدان . 88 - بسندش از عبد الاعلى بن اعين كه شنيدم امام صادق ( ع ) ميفرمود : پيغمبر نشده هيچ پيغمبرى هرگز جز بشناخت حق ما و تفضيل ما بر ديگران . و امت اسلامى اتفاق دارند بر اينكه مژده داده شدند همهء پيغمبران به بعثت پيغمبر ما و آگاهى داده شدند بامر آن حضرت و اين درست نيايد از آنها جز كه خدا تعالى آنها را بدان اعلام كرده باشد و آن را تصديق كرده باشند و بدان ايمان آورده باشند و شيعه هم روايت كردند كه : همهء پيغمبران بائمه مژده داده شدند كه اوصياء رسول خدايند ( ص ) .