بر كنارند از وصف عصمت و دچار هر گونه خطا و اشتباه و گناه مىشود باشند مانند ديگران از امت و از اينجا صحت امامت صاحب الزمان ما ( ع ) ثابت شود و عصمت آن حضرت هم كه غايب است ثابت است چنانچه ما بدان عقيده داريم و اگر جز او امام باشد از همه مردمان درست نيايد آنچه عقل بر آن گواه است از صحت دو اصل نامبرده و نادرستى آنها با قيام دليل محال است و اين يك دليل است دور از هر معارضه و بر كنار از هر شبهه و باورپذير و نزديك بهر فهم و بدان براى تو استوار شود رشته دليلى بر اثبات امامت همه سادات ما ( ع ) زيرا لزوم امامت مقرون بعصمت براى رئيس امت لازم است با اينكه ميدانيم جز ائمه كسى داراى اين خصلت نبوده وادار سازد باقرار بامامت دوازده امام صلوات اللَّه عليهم و مانع هر خردمند است كه از آنها رو گرداند يا در باره امامت آنها شك كند و از اين پس سخنى نماند جز اقامه دليل بر اثبات دو اصل مذكور و بايست شدن بن كنى مايه خلاف از هر كه داراى عقل است و انصاف از اينكه امامت واجب است براى امت .
دليل بر وجوب امام براى امت در هر زمان تا قيامت
مختصرش اينست كه ما بىشك ميدانيم وجود رئيس مطاع با هيبت كارگزار و پرورش دهنده و پندآموز و نگهدار براى امت آنان را از زشت كارى جلوگيرتر و به كار نيك واداركنندهتر است و بهتر دست ستمكاران را پس زند و باز دارندهاى از بد كارى را نگهدارى كند و از هرج و مرج و خودسرى مردم و آشوبطلبى و خرابكارى باز دارد و علم ما بدان چه گفتيم از بديهيات پايه گرفته و همان توجه دادن بدان از طول و تفصيل بىنياز مينمايد ، و استادان ما در اين مسأله داد سخن داده و آن را استوار كردند و جاى شبهه و دور باورى براى مخالفان نگذاشتند .
و اما دليل بر وجوب عصمت امام اينست كه علت نياز به دو لطف و بهسازى مردم است كه مردم را از زشتكارى و تبهكارى جلو گيرد و به كارهاى سودمند و درست و لازم وادارد چنانچه پيشتر در لزوم او در هر عصر بيان كرديم و اين خود بايست دارد كه علت نياز بوجود امام در خود او نباشد تا امام ديگر لازم گردد زيرا اگر او هم