فصل : سخنان حكيمانه على عليه السّلام
144 - فرمود : نميرد آنكه كارهاى نيكى از خود بجا نهد و ديگران از او پيروى كنند « 1 » ، هر كه سخن حكيمانهاى پراكند بدان يادش كنند ، مرگ نيكان آسايش آنان است و مرگ بدان آسايش مردمان جهان ، هر كه دانشى را نهان سازد گويا آن را ندانسته ، جواد آنكه بخشد آنچه را ديگران دريغ دارند ، هر كه ريشهاش ارجمند است كارش نيك است .
145 - در حديث است از امام صادق ( ع ) كه امير مؤمنان ( ع ) 24 كلمه سخن دارد كه ارزش هر كدام برابر با آسمانها و زمين است « 2 » فرموده : 1 - رحمت آرد خدا بدان كه شنيد و بخاطر سپرد 2 - به راه درست خوانده شد و بدان نزديك گرديد ( و آن را درنورديد ) 3 - و دست بدامن رهنمائى زد و نجات يافت ، 4 - پروردگارش را واپائيد و از گناهش ترسيد 5 - كردار خالصانه پيش فرستاد 6 - كار شايسته كرد و ذخيره آخرت بدست آورد 7 - از آنچه نهى شده كناره كرد 8 - تير را بنشانه زد و عوض ستاند 9 - با هوس نبرديد 10 - آرزوى بيجايش را دروغ شمرد ،
هامش
( 1 ) گويا شيخ سعدى شيرازى اين مضمون را در نظر گرفته و گفته :سعديا مرد نكونام نميرد هرگز * مرده آنست كه نامش بنكوئى نبرند( 2 ) در شماره جملههاى مستقل اين حديث با همه اختصارى كه دارند تا شماره 24 بدست نيامد و شايد از متن حديث افتاده و يا در ذكر شماره از راويان يا نسخه نويسان اشتباهى رخ داده ( مترجم )