فصل : از سخنان امير مؤمنان عليه السّلام در باره دانش
129 - امير مؤمنان ( ع ) فرموده - ارزش هر كس همانست كه نكو آورد و مردم وابسته كار نيكوى خود باشند « 1 » دانش بهرهايست كه ارث گذشتهها است ، سره دانش نرمش است ، نادان صغير باشد گر چه پير باشد دانا كبير است گر چه نوجوان است ، ادب شخصى از شرافت خانوادگى بىنياز كند ، هر كه فرزانه شناخته شود در چشم مردم با وقار آيد ، دانش آموختن در خردسالى چون نقش بر سنگ باشد در پايدارى لغزش دانشمند چون شكستن كشتى است كه خود غرق شود و سرنشينان را غرق كند ، آداب از فهم مايه گيرند و در ذهن بزايند چون بر تو روشن شد تصميم بگير ، اگر نادان خاموش بودى اختلافى نبودى ، همنشين دانشمندان محترم باشد و آميزش رذلان خوار سازد ، بندهاى كه خدايش دانش داد كوچك مشمار زيرا خدا كوچكش نشمرده كه دانشش داده ، دوستى استوارتر رشته نژاد است و دانش اشرف از هر شرف خاندانى
هامش
( 1 ) در اين بيان حكيمانه نظر به تخصص در هر فن و صنعت دارد و ارزش آدمى را وابسته تخصص او در كار و هنر و صنعت شمارد و ارزش اين سخن حكيمانه حضرتش در جهان امروز شناخته است كه انواع هنرها و صنعتها در زندگى بشر بوجود آمده و هر ملتى در امور هنرى و صنعتى تخصص بيشترى دارند پيشرفتهترند و حكيم نظامى هم نظر بدين حكمت دارد كه به فرزند خود گويدپالانگرى بغايت خود * بهتر ز كلاهدوزى بد