تفسير يك آيه از قرآن مجيد
اگر كسى از قول خدا سبحانه پرسد - آيه 40 - سوره هود - تا چون فرمان ما رسيد و تنور جوشيد و گفتيم بار كن در آن كشتى از هر جفت دو تا و خاندانت جز كه پيش از اين نامش در هالكان برده شده از آنان و هر كه ايمان آورده و ايمان نياورده به دو جز اندكى .
جواب در تفسير تنور چند قول است 1 - اينكه روشنى پديد شده و تابش آشكار گرديده و نشانههاى آمدن روز و گذشتن شب آمده باشند و اين تفسير از امير مؤمنان ( ع ) روايت است .
2 - يعنى چون خشم خدا بر آنها تند شد و عذاب كردن آنان روا شد و جوش تنور نمونهايست و كنايه از پيدا شدن عذابيست چنانچه عرب گويند قد حمى الوطيس يعنى تنور گرم شد ، چون جنگ سخت شود « 1 » و يا اينكه قد قارب نذر القوم يعنى بهم نزديك شدند بيم دهندههاى قوم ، چون نبردشان درگيرد .
3 - مقصود از تنور روى زمين باشد يعنى آب جوشيد و به روى زمين پديد گشت و اين از ابن عباس است .
هامش
( 1 ) در مجمع البحرين است كه اين تعبير از پيغمبر ص بوده در بيان وضع جنگ موته و آن حضرت اول گوياى اين جمله است و آن بر سبيل كنايه آمده چنانچه تفسير نخست هم كه از على ( ع ) نقل شده كنايه و تمثيل است زيرا در آغاز هر روز تنورها افروخته ميشده براى پختن نان و نيازهاى ديگر و در روستاهاى ايران هم اين شيوه تا كنون برجاست ( مترجم )