فصل : در بيان اينكه امير مؤمنان اول مسلمانى است پس از خديجه كبرى عليهما السلام
بدانيد كه تعصب و عناد ، مردم ناصبى و مخالف را بر آن داشته كه مدعى شوند كه اسلام ابى بكر پيش از همه مردم بوده و چون از روش مكابره بيكسو شدند و آگاه شدند به تواريخ روشن و اخبار متواتره و گزارشات مؤيد يك ديگر و اشعار زبانزد ادباء و گفتار آشكار خود امير مؤمنان ( ع ) و يافتند كه همه و همه بخلاف عقيده آنان گويايند و گواه دروغ دعوى آنهايند و قضاوت كنند كه امير مؤمنان على بن ابى طالب ( ع ) اول مرديست كه برسول خدا ص ايمان آورده و بمسلمانى پيش افتاده و هيچ كس از سراسر امت بر او پيش نيست جز خديجه دختر خويلد رضي الله عنه چون 91 روايت است كه پيغمبر ص روز دوشنبه مبعوث شد و خديجه در همان روز مسلمان شد و على ( ع ) در روز سهشنبه ، 92 و اهل حديث از مجاهد آوردند كه ابن عباس گفت كه على ( ع ) با پيغمبر الفت داشت و نزد آن حضرت آمد و ديد با خديجه نماز مىخوانند ، ابن عباس گفت : على ( ع ) آن روز ده ساله بود و برسول خدا ص گفت : اين چيست ؟ فرمود : اى على اين دين خدا است كه براى خود پسنديده و رسولانش را بدان گسيل ساخته و من دعوت مىكنم بخداى يكتا كه شريك ندارد ، على ( ع ) گفت : اين چيزيست كه نشنيدم فرمود : اى على راست گفتى و على ( ع ) آن شب را در انديشه بسر برد و چون بامداد شد نزد پيغمبر ص آمد و گفت : پيوسته ديشب در انديشه بودم در باره آنچه فرمودى به من و حق را شناختم و دل بگفتار راست تو باختم و گواهى دهم كه نيست معبود بر حقى جز خداى يكتا كه شريك ندارد و راستى كه تو رسول خدائى .