يك قدرت است براى هر دو ضد و مكلف مختار است هر كدام را انجام دهد .
اگر گويند : در صورتى كه قدرت بر هر دو دارد بايد هر دو را با هم تواند و بكند .
در پاسخ گفته شود كه اين لازم نيست زيرا قدرت موجب فعل نباشد و اختيار بجاى خود محفوظ است ، اگر گويند : مىشود هر دو را اختيار كند و انجام دهد و پاسخش اينست كه اين نادرست و نارواست زيرا اختيار بيكى از دو دارد كه بجاى هم انجام دهد نه اينكه هر دو را با هم بعلاوه اين دو با هم ضدند و هر كدام در زمينهء نبود ديگريست و نميشود كه با هم موجود شوند و مسلمانان همه عقيده دارند كه خدا قادر است بنده را بجا دارد يا نابود كند زنده دارد يا بميراند و روا نيست هر دو را با هم در يك وقت در باره او انجام دهد .
اگر گويند چون خدا به بنده قدرت و اختيار كفر داده پس كفر از او خواسته گوئيم چنين نيست زيرا خداوند سبحان قدرت به او داده تا به اختيار خود اطاعت كند و اگر آن قدرت جز براى طاعت نباشد بر آن ناچار گردد و مختار نباشد ، قدرت مانند شمشير است كه آن بدست بندهاش ميدهد تا دشمنانش را بكشد و او ميتواند با آن دوستانش را بكشد و چون پول است كه مىشود در طاعت صرف شود يا در گناه و آن را به كسى دهند تا صرف در طاعت كند و نافرمانى كند و صرف در گناه كند ، قدرت معنائيست كه به قادر دادند كه ميتواند بدان كارى كند و همان نيرو است و همان توانائى است .
فصل - در بيان اينكه قدرت بر كار بايد پيش از آن باشد
دليل بر اينكه قدرت بايد پيش از كار باشد اينست كه نياز بدان براى پديد كردن كار است و بر آوردن آن از نيستى بهستى و اگر با فعل موجود شود ديگر نيازى بدان نباشد .